Als het leven... Kwetsbaar

Gisteren ging het in de kerk over het alom bekende bijbelverhaal ‘de barmhartigheid Samaritaan’. Als kind noemde ik dat bijbelverhaal altijd ‘het verhaal over de man die gevallen was’.  Het clou van het verhaal zit hem vooral in de staart. Als Jezus de vraag omdraait ‘wie is de naaste van deze man gewórden’? (De schriftgeleerde wilde weten wie zijn naaste was, en toen vertelde Jezus dit verhaal).  Degene die de naaste is geworden van de man die in handen van de rovers was gevallen, was iemand uit een ander land, een andere taal, een andere cultuur, andere eetgewoonten. Die hem letterlijk tot op de huid nabij kwam. Hij verzorgde zijn wonden met olie en wijn.  En op de één of andere manier moest ik constant aan Vincent denken. Op zijn woning.  Als je Vincent ziet als ‘de gevallen man’ (hij is hulpbehoevend). Wie is dan de naaste geworden van hem? Letterlijk ook mensen van een andere cultuur, andere taal (van oorsprong), andere religie, andere eetgewoonten. En ze komen ...

Ik heb vandaag een rustdag.  In de letterlijke zin van het woord.  Heb het nodig.  Een paar maanden terug hadden we weer een gesprek met de instelling over Vincent.  Dat hij best wat meer uitdaging mag hebben dan alleen tv kijken en wandelen.  Gelukkig hebben ze het opgepakt.  Net als hij - in normale omstandigheden - thuis deed, bieden ze hem puzzeltjes en spelletjes aan.  En laten ze hem meer zelf doen in zijn ADL (Algemene Dagelijkse Levensverrichtingen).  Het werpt zijn vruchten af.  Dat zie je ook in zijn dossier terug.  (Tekst gaat verder onder de afbeeldingen) Ik ben gewoon super trots op hem.  Net als afgelopen vrijdag.  Toen we hem meenamen naar een buitenbad.  Hij heeft zijn ‘eigen slag’. Maar echt wel stuwkracht.  De vrucht van jaren ‘zwemles’ als kind.  Zo blij dat we dat gedaan hebben. Want al is het zijn eigen slag, zwemmen verleer je nooit.  We zwommen samen echt baantjes afgelopen vrijdag. ...

We zijn nu 3 weken en een dag verder na Ton zijn val.  Al 3 weken.  Maar ook pas 3 weken.  Want de weg is nog lang. Er is voor mij veel paniek geweest.  Het overzicht kwijt.  Alle blokjes scheef in mijn hoofd.  Maar toch hervind ik mezelf.  Het duurt wat langer dan bij een ander.  Maar ik vind nieuwe balans.  En het is kwetsbaar.  Een vingerknip, een teleurstelling, dingen die opnieuw anders gaan dan verwacht..: weer die scheve blokjes en  weer die paniek.  En weer - midden in de adrenaline van de paniek - veerkracht. Zorgen dat er een plan B komt.  Er zijn verschillende weekenden gevuld met mensen die meegaan naar Vincent of mee op stap gaan met Vincent. Het leed voor hem verzachten.  Ook voor hem anders dan anders. Maar hij wordt niet vergeten.  En ik ook niet.  En Ton ook niet.  Ik ben trots dat zich zo een klein netwerkje rondom ons heen zich ontvouwt.  Mensen die ik zelf mobiliseer en mensen ...

Een aantal weken geleden alweer kregen we een buffet aangeboden. Van de FNV. Ton was namelijk 25 jaar lid van de bond en kreeg een speldje. Samen met andere jubilarissen. En een buffet.  Ik was in corona tijd al 25 jaar lid. Kreeg toen het speldje thuis gestuurd met een VVV bon.  Maar blijkbaar hoort er dus een hele ceremonie bij.  Ik vind het maar een raar ritueel.  Wat heb je er nou voor moeten doen?  Alleen maar zorgen dat je 25 jaar (of 40 of 50) ademt en elke maand betaalt.  Onwillekeurig doet het me denken aan het geloof.  Aan hoe God - je Vader - en Jezus is.  Als je je aan Hem toe-vertrouwt, Hem vertrouwt (dat IS geloof), dan krijg je gelijk dat speldje. Daar hoef je ook niets voor te doen, zelfs niet 25 jaar ademen. Nee, zelfs niet elke maand betalen. Want Hij hééft betaald.  Je krijgt een kroon op en wordt Zijn Koningsdochter- of zoon.  Psalm 149:4b ‘Hij kroont de vernederden met de zege’.  Psalm 103:4b ‘Hij kroont u met t...

Zomaar een greep uit wat nieuwsberichten van de laatste weken.  Toen Vincent 18 werd, kreeg hij ook een brief dat hij opgeroepen zou kunnen worden voor het leger.  Hij houdt van structuur en duidelijkheid, dus misschien is het wel wat voor hem. Dagbesteding en woonplek ineen. Ze hebben zoveel mensen nodig. Dus waarom hem niet? 😊  Hij zelf is zich niet bewust van oorlog en vrede.  Van ruzie, haat en nijd.  En wie weet zou hij nog een vredestichtende rol hebben.  De steen die door de bouwers is afgekeurd kan zomaar de hoeksteen worden.  Niet de sterke machten, maar de zwakke krachten.  Twee weken geleden - toen we met Vincent aan het fietsen waren, kwamen we langs een huis waar een kleedje met speelgoed voor de deur lag met een bordje ‘gratis mee te nemen’.  Vincent koos een pistool.  Hij is zich totaal niet bewust van de functionaliteit van dat stukje speelgoed. Het maakt leuke geluidjes. Voelt fijn in de hand.  Maar moest daarbij ...

Het is vandaag wereld autisme dag met als thema ‘ruimte voor autisme’.  Wat gedachtenspinsels erover.  Autisme neemt letterlijk veel ruimte in in ons gezin.  Vincent. Ikzelf.  Maar is er ook ruimte voor?  Of druk ik het liever weg? Mag het er niet zijn?  Ik denk dat - zelfs al wil ik het niet - ik er wel ruimte voor móet maken.  Het dringt zich op door de problematiek die we met Vincent ervaren.  Het dringt zich op als overprikkeling bij mezelf.  Een voortdurend aanwezige basis spanning in me.  Teveel (aan)voelen van de stemming en emotie die om me heen is bij mensen.  Maar daar niks mee kunnen, omdat ik het niet goed kan verwerken en het soms verkeerd aan elkaar puzzel.  In tegenstelling tot wat veel mensen denken, ben je als autist niet ongevoelig. Eerder té gevoelig, zonder dat je die prikkels goed kunt reguleren.  Ik moet daar wel ruimte voor maken, want het dringt zich als een ongenode gast aan me op.  Hoeveel ru...

Op Palmpasen 2014 schreef ik deze blog in een hele serie blogs in de aanloop naar Pasen. Hieronder wat ik toen schreef.  Na deze tekst ga ik verder met de tekst van nu.  Dus onderaan de laatste foto.  Mijn fotografische geheugen en onthouden van data. In mijn vorige Blog bericht kon je iets lezen van hoe ik alles (fotografisch) opsla en onthoud. Zo ook met data. Nu is er met de kalender iets moois. Elke 28 jaar kun je de kalender van 28 jaar daarvoor weer gebruiken. Alle data vallen op precies dezelfde dag. Als het geen schrikkeljaar is, gebeurt dat in die 28 jaar nog vaker, maar altijd komt het na 28 jaar weer terug. Meer hierover kun je hier lezen:  herhaling kalender . Dit jaar (2014) is bijvoorbeeld 20 juni op een vrijdag. Dat was het 28 jaar geleden (1986) ook. Maar daar tussen ook in de jaren 1997, 2003 en 2008. (1986, 1997, 2003 en 2014 zijn compleet gelijke jaren, maar 2008 loopt pas vanaf 1 maart gelijk met genoemde jaren, omdat dat een schrikkeljaar is. Een...