Als het leven... Kwetsbaar

Verandering binnen de zorg Sinds begin dit jaar is er heel veel veranderd in/binnen de zorg. Dingen die via het rijk liepen, lopen nu via de gemeenten. Zo is ook mijn eigen zorg (vrijwel vlekkeloos) overgezet naar de gemeente. De zorg die ik wilde is toegekend. En omdat ik 'zorg in natura' had (geen PGB), heb ik ook geen gedoe met de SVB die rekeningen moet betalen. Enige nadeel is dat je weinig te kiezen hebt aan zorgverleners. Wet Langdurige Zorg Voor onze jongste zoon een zelfde soort verhaal. Hij had ook zorg via 'zorg in natura' (we kregen dus geen eigen budget, maar zorg werd rechtstreeks ingekocht; je hebt dan weinig keus qua zorgverleners. Het is of zorgverlener A of zorgverlener B. Maar omdat het centraal werd ingekocht, konden we veel uren zorg krijgen. Iets wat we hard nodig hadden/hebben). Via die 'zorg in natura' maakte hij ook gebruik van logeeropvang bij de zorgaanbieder. En enkel kinderen die gebruik maakten van de logeeropvang (dat was ...

Chronische rouw Ik wil eerst nog een aanvulling geven over wat ik beschreef over chronische rouw in DEZE BLOG (aanklikken als je er over wilt lezen; de actie in die blog is komen te vervallen, omdat deze zender inmiddels ruim 1,2 miljoen aan giften heeft gekregen). Chronische rouw gaat niet over. Je hebt ook nauwelijks kans om écht verdriet te voelen. Daar kom je niet aan toe, omdat de zorgen con-ti-nu doorgaan. Het één stapelt op het ander. Onze zoon is heel onvoorspelbaar in zijn gedrag. En vooral als hij zéér uitdagend is, ben je meer aan het overleven (en regelen, omdat je kans maakt dat hij niet meer mee mag in de bus bijvoorbeeld) dan leven. En als je denkt dat dat voorbij is is er het volgende. Dat kan al op de dag zelf zijn. BMR-prik met 14 maanden Rond de leeftijd van 14 maanden krijgt een kind zijn/haar BMR prik. In 1998 publiceerde wetenschappelijk tijdschrift The Lancet een artikel van gastro-enteroloog Andrew Wakefield over vaccinaties. Daarin werd gesuggereer...

Hartschrift Zoals ik in eerdere blogs al liet weten, ben ik al een hele tijd bezig in het boek Hartschrift van Coby Kremer: link naar het boek.  Lekker in mijn eigen tempo, op mijn eigen momenten. De eerlijkheid gebied dat van al mijn geschreven blogs (dit wordt mijn 99e!!!!), ongeveer een kwart direct of indirect voortkomt uit dat boek. Ik nader er nu (eindelijk... ;-) ) het einde van. Maar ik mag ook weten dat die reis nog niet ten einde is. Want ik kijk er naar uit om verder te mogen reizen met Coby en haar volgende boek. Als het goed is krijg ik dat voor Moederdag. Het nieuwe boek heet Hartstocht: meer info. Met mijn moeder Mijn moeder is 85 jaar. Woont alleen en gaat op zicht nog prima...(hoewel ze mentaal wel achteruit gaat; passend bij de leeftijd). Behalve als ze ziek is. Dan is het een zorg. En dat is ze nu. Ik belde haar gisteren op en kreeg geen gehoor meer. Alle alarmbellen gingen in me rinkelen. Uiteindelijk liep het met een sisser af. Maar ik heb een angstig uu...

Na 'het wonder van Goede Vrijdag' (zie DEZE blog ) is het net of ik vederlicht ben. Een stuk pijn lichter. Een stuk vrijheid rijker. Wat wil een mens nog meer. Hem laten regeren. Ik wist niet dat het zoveel rust zou geven... zo'n 'simpele verstandsbeslissing', onmiddellijk gevolgd door het verdwijnen van de pijn. Zo mag ik steeds meer mijn echte-Zelf worden. Het is een lang proces op het 'pelgrims-pad' (ik ben geen vluchteling meer, maar pelgrim), maar als je zo licht kunt lopen, als ik nu, is dat heerlijk. Je echte-Zelf worden is een proces dat tijd kost . Mezelf die tijd gunnen is vaak een tweede... En VOORTDUREND bij Jezus aankloppen. Je kunt het zien als een wenteltrap. Je lijkt steeds bij hetzelfde punt uit te komen, maar je klimt toch omhoog. En misschien val je soms een treetje naar beneden. Maar dan vangt Hij je op. Vechten tegen je oude-ik (die afhankelijk slachtoffer wil zijn, bijvoorbeeld) helpt niet. Accepteer dat die er nog kan zitten. Het ...

Vrijdag 3 april 2015 was het Goede Vrijdag. Ja, het was een Goede Vrijdag. Want er zijn me een aantal belangrijke inzichten gegeven. Tot die dag voelde ik me nog erg afhankelijk van wat anderen vonden, deden of laten. Ik kon daar ook echt pijn van hebben. Ik had bijvoorbeeld ook nog steeds pijn n.a.v. het 'ex-contact' van een ' ex-voorbijganger ' in mijn leven. Ik voelde constant nog de pijn van de ontreddering van het stoppen van het contact. Deze ex-voorbijganger was volwassen uit de drama-3hoek gestapt ( ZIE OOK DEZE BLOG  voor het plaatje van de drama-3hoek). De persoon stelde zich niet langer op als redder. En ik... Ik bleef in die 3hoek... Ik werd nog meer slachtoffer dan voorheen... Nu was ik slachtoffer van het nergens meer op reageren. Als je samen in die 3hoek zit, dan is er sprake van afhankelijkheid van elkaar. Al was er al maanden geen contact meer... ik bleef me slachtoffer voelen. Uit die 3hoek stappen is kiezen voor volwassenheid. Maar de pijn hield ...

Écht goed lezen, kost veel tijd voor me. Mijn hersenen hebben een tragere informatie-verwerking, dus mijn leestempo ligt laag. Als ik even snel - ongeconcentreerd - wat lees, dan lees ik vaak wat er niet staat. Ik scan snel een woord en mijn hersenen vullen vanalles in. Twee van die voorbeelden brengen mij tot deze blog. Hier las ik dus: 'Mijn zoon wist dat het zijn meissie was om voor te sterven'. Lichtelijk verbaasd dat de schrijver wist dat een vrouw dit zou lezen. Toen ik deze leesverwarring op FB postte, kwam de opmerking: 'Zijn missie was Zijn meissie.' Dié vergeet ik dus niet meer! Vandaag, op Goede Vrijdag houd ik dit in mijn achterhoofd en plant het in mijn hart: 'Zijn missie was Zijn meissie'. Hij voor mij. Onverdiende genade, die Hem álles gekost heeft. Maar Zijn meissie was Zijn missie. Voor mij deed Hij dat. En voor al die andere meissies en jochies. Vul je naam maar in. 'Waarom hebt U mij verlaten???', roept Jezus in wanhoop naar Zijn V...