Als het leven... Kwetsbaar

Het is maar goed dat we de verzekering hadden ingeschakeld voor de lekkage beneden in de gang.  Lekdetectie kwam er achter dat het toch onder het bad lekte.  Aangezien dat niet de riolering is, werd het gewoon verzekeringswerk.  Geen hele badkamer open, maar slechts een paar tegeltjes, die er na afloop vakkundig weer ongelijmd zijn.  Nul zorgen. Een bedrijf ingeschakeld door de verzekeraar. En keurig netjes geholpen.  Ja ‘mijn Charles’ in mij had gelijk dat het ernstiger was dan vermoed werd.  Maar Sophie heeft me nog niet genoeg gerust kunnen stellen.  Want we hebben niets hoeven regelen. Volledig ontzorgd door de verzekering (bravo ASR!). Een prima bedrijf daarvoor gestuurd (Polygon).  Nu komt er binnenkort nog iemand voor de vervolgschade: het stucwerk in de gang.  Wat ben ik blij!  En dankbaar! 

Hoog in de stress sinds thuiskomst.  Veel niet overzien.  Veel gekissebis.  Moet ik altijd even doorheen. Is het schakelen.  En ook een tante overleden. De laatste jaren niet meer gezien en gesproken.  Alles bij elkaar: 

Kunstwerk in Zierikzee  Gisteren zijn - tegelijkertijd met Vincent - schuin tegenover ons campingplekje ook nieuwe mensen gearriveerd.  Een jong gezin uit Amstelveen.  Vol bewondering kijken ze naar ons en onze situatie.  Ze hebben al 10tallen keren hun waardering, erkenning en begrip uitgesproken.  En dat we ons nergens voor hoeven te schamen en een diepe buiging hoe we met Vincent omgaan en voor hem zorgen en dingen ondernemen.  Geen idee of ze Christelijk zijn. Maar hun bemoediging draagt ons door deze (tot nu toe) mooie week heen.  Ik verdenk onze Vader ervan dat hij hen gestuurd heeft, om ons te laten weten: ‘ik zie je’. 

(Citaat uit ‘van binnenuit’ van Larry Crabb) Het verdriet om het smachten in de woestijn van een gevallen wereld - om de gebrokenheid in de communicatie door mijn autisme. Het is dagelijkse kost in mijn leven. Ook op vakantie.  Ik kan dingen nogal vaak herhalen. Zeker als ik wat roder ben.  En het geduld van manlief raakt dan ook op.  ‘Nu begint het irritant te worden’.  Dat klinkt dan ook niet heel liefdevol en steunend.  Ik voel dan eigenlijk vooral verdriet opkomen, omdat ik het gevoel heb dat we beiden op totaal verschillende golflengten zitten. Dat voelt onbegrepen. En eenzaam.  Maar ook al die verschillende gevoelens overspoelen me dan weer en er gebeurt van alles, maar gezond uiten lukt me niet.  Ton heeft vaak van die vaak veel dezelfde afgedraaide riedeltjes op sociaal vlak richting vreemden (of ons).  Gisteren liep er een vrouw met de fiets van een stijl duinpad af. Ze had wat hulp nodig bij de fiets in bedwang houden. Ton hielp even en ...

Vanochtend naar de Pelgrimskerk geweest van  https://www.kerkopschouwen.nl/ .  Het was een mooie dienst, met mooie liederen om heerlijk weer eens samen te zingen. Wat een genot.  De dienst ging over de  Genezing in het bad van Betzata https://debijbel.nl/bijbel/NBV/JHN.5/Johannes-5 Betzata.  Het Huis van Liefdevolle Vriendschap Een mooie vertaling.  Het roept betrokkenheid op.  Elkaar zien.  En gezien worden.  Jezus zag de man die 38 jaar ziek was.  Dit is mijn huis van Liefdevolle Vriendschap.  Foto’s die gisteren zijn genomen.  Vandaag is het weer wat minder.  Een veilige basis.  Een veilig thuis om in te wonen.  In figuurlijke zin.