Als het leven... Kwetsbaar

Zó voelt autisme: Voor je gevoel een permanent afgesneden zijn van liefde... Terwijl er liefde zat om je heen is. Maar het bereikt je niet... Het diepste lijden is liefde verliezen. Misschien is het willen behouden of verkrijgen van liefde wel de diepste drijfveer van alles wat we doen/laten (uit angst juist om het te verliezen, omdat we aanvoelen dat dat het diepste lijden is). Iets van het kwijt zijn van die liefde, kun je ervaren bij een sociale handicap als autisme. Omdat liefde dan vaak een weten in het hoofd is, maar niet op zielsniveau voelbaar. Dat voelt als eenzaam. Afgesneden zijn van een, van élk medemens. Benauwend - niet op een gezonde manier zichtbaar kunnen zijn: Aan de andere kant is er de onweerstaanbare behoefte aan nabijheid. Misschien door mijn wonden - opgedaan in het leven - nog wel sterker, dan bij de 'normale' medemens. Ik verlang naar liefde... maar de angst om júist genegeerd te worden ontaard in claimen. ( lees er hier meer over! ) ...