Doorgaan naar hoofdcontent
Hoe gaat het nu?
Na 'het wonder van Goede Vrijdag' (zie DEZE blog ) is het net of ik vederlicht ben. Een stuk pijn lichter. Een stuk vrijheid rijker. Wat wil een mens nog meer. Hem laten regeren. Ik wist niet dat het zoveel rust zou geven... zo'n 'simpele verstandsbeslissing', onmiddellijk gevolgd door het verdwijnen van de pijn. Zo mag ik steeds meer mijn echte-Zelf worden. Het is een lang proces op het 'pelgrims-pad' (ik ben geen vluchteling meer, maar pelgrim), maar als je zo licht kunt lopen, als ik nu, is dat heerlijk. Je echte-Zelf worden is een proces dat tijd kost . Mezelf die tijd gunnen is vaak een tweede... En VOORTDUREND bij Jezus aankloppen. Je kunt het zien als een wenteltrap. Je lijkt steeds bij hetzelfde punt uit te komen, maar je klimt toch omhoog. En misschien val je soms een treetje naar beneden. Maar dan vangt Hij je op. Vechten tegen je oude-ik (die afhankelijk slachtoffer wil zijn, bijvoorbeeld) helpt niet. Accepteer dat die er nog kan zitten. Het ...