Als het leven... Kwetsbaar

Ik wil wat kwijt over mijn overprikkelingen. Het meest raak ik overprikkeld als er in sociaal opzicht (meestal één op één, maar ook in groepen) wat van me verwacht wordt. Ik kan rustig naar een EVA-dag of -weekend gaan, een sing-in met 2000 mensen , een concert of naar andere events met veel mensen. Op de één of andere manier filter ik de mensen weg. Focus ik me op rare lampen of nutteloze gordijnen. (Zijn er mensen dan?). Dat is een strategie die ik mezelf geleerd heb en al mijn leven lang zo werkt. En het werkt, want de boodschap die gebracht wordt komt binnen. Ik filter alles weg. En kan luisteren, genieten van zang of zelf zingen, etc. En ook geniet ik voor het moment wel van ontmoetingen. Bekenden die ik ontmoet. Die ik een hand druk en probeer met oogcontact te groeten. De lach die ik dan heb, is er enerzijds één van onzekerheid en anderzijds gemeend. Ik ben óók een mens en geniet oprecht van ontmoetingen. Waarom? Omdat ik óók van die ander houd! (en die ander van mij). Wat u...