Als het leven... Kwetsbaar

Tassen Als ik op pad ga, neem ik volop tassen mee. Afhankelijk van hoever ik moet reizen: brood, fruit, water, koffie, wat lekkers voor bij de koffie, een pakje sap, een beker karnemelk voor bij het brood. Iets wat ik eigenlijk vanuit mijn opvoeding meegekregen heb. Wij hadden geen auto thuis, dus deden alles met de trein. Als we dan een dag op pad gingen, nam mijn moeder ook voldoende drank en voedsel mee. Uit voorzorg, voor als de trein zou stranden. Dan kun je overleven. Misschien ligt de oorzaak daarvan wel bij de oorlog, die ze toch vrij bewust heeft meegemaakt in Rotterdam; mijn moeder is van 1929. Ze hadden het bij haar thuis niet breed. 5 kinderen en haar moeder overleed ook nog eens aan kanker in de oorlog. Dus: vooral niets weggooien, zuinig zijn, voorraad hebben (in je huis en mee op reis). Behalve dat ik dat patroon heb overgenomen dat je 'voor het geval dat' altijd wat bij je moet hebben, is de voorraadkast hier ook altijd rijkelijk gevuld. Want stel dat di...

Vandaag heb ik de eerste sessie gehad van nog 10x hondentherapie. Lekker geknuffeld met Castor en besproken wat het therapie-doel gaat worden. Om wat uit te leggen over mijn overprikkeling hier een plaatje ter illustratie: Zoals je ziet heb je een groen gedeelte, een oranje gedeelte en een rood gedeelte. Als ik lekker in mijn vel zit en een rustig hoofd heb, zit ik in het groene gedeelte. Als ik overprikkeld ben, zit ik in het rode gedeelte. En ik kan er ook tussen in zitten.  Ik kan op een dag meerdere keren heen en weer switchen van groen naar rood en andersom. Ik kan ook een langere periode in het rood zitten. Woorden die bij het rode gedeelte passen zijn: verwarring paniek onrust geen overzicht vermoeid angstig geen eigen controle aanklampen/claimen emotioneel wil dood (rijmt op rood) moeten Woorden die bij het groene gedeelte past is: zélf controle over dingen in eigen structuur mijn dingetjes lekker kunnen doen mogen willen De doe...

Mijn vorige blog ging over aanraking. Als je hem nog niet gelezen hebt, hij staat hier:  http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2016/02/aanraking.html . Vandaag las ik op de FB-pagina van Anne Norvan dit mooie stukje: Een glimlach verscheen op zijn lippen. Misschien waren het God´s Handen zelf wel die hem nu aanraakten. Zijn kleine hoofd reikte nog meer de lucht in om zo dicht mogelijk bij Hem te zijn. De woorden gingen verder en toen hij amen hoorde, zuchtte hij diep. Zijn bruin groene ogen keken mij aan.´Waarom huil ´je?´ vroeg hij. Ik wilde eigenlijk zeggen dat ik het zo mooi vond dat hij nog zo vol eerbied en vol verwachting de zegen ontving, maar ik wist niet of hij het zou begrijpen. Ik pakte zijn handje en zei, ´God houdt zoveel van je´ Zijn ogen straalden nog meer als net en zachtjes zei hij tegen mij, ´Hij houdt ook zoveel van jou.´ Toen ik dat las, wist - nee voelde - ik het vanuit mijn sensorisch geheugen (mijn gevoelsgeheugen): Dit is wat ik ervaar bij d...

Zelden schrijf ik twee blogs binnen een uur. Vandaag wel. Bovenstaand artikel uit het Nederlands Dagblad van vandaag zag ik op mijn tijdlijn voorbij komen. Een heleboel radertjes in mijn hoofd zijn er door in gang gezet. Ik gebruik deze blogpost om die radertjes wat te ontwarren. Ik moet onmiddellijk aan onze zoon denken. Als onze zoon onrustig is, wordt hij rustig van 'diepe druk', zoals dat in zorgtermen heet. Dat wil zeggen dat er ergens op zijn lichaam stevige druk moet worden uitgeoefend wil zijn innerlijke onrust wat verdwijnen. Een lichtere prikkel komt gewoon niet binnen. En de onrust in zijn ziel wordt de onrust in zijn lichaam en dat weer in zijn ziel, etc. etc. Een manier waarop die diepe druk bereikt kan worden is een zogenaamd verzwaringsvestje. Maar menselijke handen werken nog het beste. Sommigen op zijn school of opvang doen dat. Sommigen kiezen voor de veiligheid van het vestje... want dan hoeft cliënt inderdaad niet aangeraakt te worden... Máár... z...

Ik wil iets kwetsbaars vertellen. Een voorbeeld van vandaag. Maar eigenlijk zoveel voorbeelden… Omdat we allebei zo onhandig zijn, zijn we afhankelijk van een klusjesman. Afgelopen zomer heeft een klusjesman ons enorm geholpen met de keuken. Nu zijn er problemen met de riolering. Die waren er eerder en had betreffende klusjesman opgelost. Maar het probleem is opnieuw ontstaan. Als de vaatwasser afspoelt staat ons gootsteenkastje blank. De riolering kan het niet aan. Ik vandaag bellen. Al 6 keer gebeld. Continu geen gehoor. En dan ontstaat er grote onrust/paniek bij mij van binnen. Er is een probleem. Ik onderneem actie. Maar door het niet beschikbaar (willen?/kunnen?) zijn van de ander, kan ik niet een stap verder in dat probleem. Ik kan niet iets afvinken. Het probleem blijft. En de onrust stijgt. Er ligt een groot los eind (zoals bij de telefoon op bovenstaande foto). Andere voorbeelden van een tijdje terug. Manlief met de auto naar de garage geweest. De autor...

Buiten de school en reguliere opvang van onze zoon om, gaat hij sinds de kerstvakantie ook uit logeren. Niet op zijn vertrouwde plekje. Nee: in de vakanties op een logeerplek in een andere instelling. Omdat zijn reguliere instelling geen vakantie-opvang meer bood. Dus via een zogenaamde constructie van onderaannemerschap kon dat. Want zijn plekje in Rosmalen blijft de hoofdaanbieder. En zij hebben voor de vakanties dan een contract met Nijmegen gesloten. Ingewikkelde constructie. Maar voor ons de enige manier waarop we óók in de vakanties wat ontlasting kunnen hebben. In de kerstvakantie ging hij dus voor het eerst. Toen we hem hadden opgehaald, waren er een aantal dingen waar ik (wij) me niet prettig bij voelde. Dat beschrijf ik in deze blog, diep uit mijn hart:  http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2015/12/onze-zoon-weer-opgehaald.html . Nu ging hij afgelopen woensdag weer. Omdat het weer vakantie is. Pas vanaf het begin van de middag kon hij er terecht. Dus in de ochtend was ik...

Dit is alweer het derde jaar dat ik jullie in mijn Blog meeneem op weg naar Pasen. Vandaag deel 1. En hoeveel delen er nog volgen? Ik weet het niet. Het moet voor mij geen moeten worden. Als de Geest me wat ingeeft om te delen, dan komt het er. En anders komt het er niet. De kalender van het kerkelijk jaar geeft aan dat morgen de lijdenstijd/vastentijd/40-dagentijd begint. Ik gebruik even alle 3 deze termen, omdat ze alle 3 door elkaar heen gebruikt worden in de kerken en daarbuiten. Even een stukje geschiedenis in mijn eigen woorden weergegeven: Het begint bij carnaval. Een van oorsprong katholiek feest. Lekker feesten, voordat 40 dagen van vasten beginnen. 40 dagen na carnaval is het Pasen. Te beginnen bij As-woensdag. Maar, als je gaat tellen kom je wel op 46 uit! Nu dat zit zo: De 40dagentijd begint op Aswoensdag (de dag waarop men vroeger na de carnaval een askruisje ging halen, als boetedoening en inkeer en opstap naar het vasten). En vervolgens ga je tellen, m...