Als het leven... Kwetsbaar

14 september… is het 54 jaar geleden dat mijn lieve vader in 1970 - op 42 jarige leeftijd - overleed.  Ik moest nog 3 worden.  Tijdens het opruimen van mijn moeders huis, vonden we ook agenda-aantekeningen van papa waarin hij noteerde wat ze in de vakanties in verschillende jaren gedaan hebben.  In 1961 was mijn oudste zus nog een baby.  Ze reisden met trein en bus, want ze hadden geen rijbewijs en geen auto.  In 1962 was het vlak voor de tweede verjaardag van mijn oudste zus en was mijn moeder zwanger van de zus boven mij.  In die vakantie in 1963 naar zijn broer was de zus boven mij inmidddels geboren.  Ik kwam 13-10-1967 ter wereld.  Toen we deze aantekeningen vonden, hadden wij onze vakantie naar de Flaasbloem van dit jaar al geboekt.  Niet wetende dat papa hier ooit geweest is.  Alles wat ik van papa weet zijn flarden van verhalen die mij verteld zijn. En een enkele foto. Ik was nog veel te jong om hem echt gekend te hebben.  E...

Veel momenten dat Vincent er is op de camping geniet ik van hem. Maar opeens merk ik ook weer het is zwaar. Loodzwaar. Het is niet alleen genieten, maar ook hard werken.  De chaos. De snelheid waar je overal bij moet zijn. Een boek wat je aan het lezen bent onder de zwarte handen. Plotsklaps het hagelslagpak dat als een pak drinken achterover gegoten wordt! Overal hagelslag in de caravan. Dingen met de huurtandem die niet goed gaan. Overal chaos. Kleren. Bende. De kaas uit de koelkast gegrist. Roggebrood in bed (die was ook in een kastje gevonden en veroverd in De algemene dagelijkse verzorging.  Ik ben moe. Ik ben zwak. Ik kan zijn tempo van handelen niet aan. Zijn gedrag vereist een snelheid van handelen van een jonge hinde.  Wij zijn ontzettend beperkt… schieten tekort in wat hij nodig heeft…  Nee… het is niet alleen lol… ja: we genieten van hem. Maar op sommige momenten huil ik van onmacht en ben ik behoorlijk in paniek. OMDAT HET TEVEEL IS!!! Voor mij én voor To...