Als het leven... Kwetsbaar

Vrijdag, word jij, onze zoon, ons Koningskind, 11 jaar. Het is 11 jaar geleden, dat jij (ook op een vrijdag) ter wereld kwam, dat ik jou voor het eerst in mijn armen nam. Nog niet wetend wat er zou komen... Want al na 2 jaar spatten ze uiteen... alle mooie dromen. De mooie dromen van gezondheid in het leven. Maar jij kwam ons kennelijk iets anders geven. Om niet af te gaan op uiterlijkheden in dit leven. Maar om een andere droom te dromen, De droom dat wij soms in jouw wereldje mogen komen. De droom om onvoorwaardelijk van je te houden, kind, Al krijgen wij er geen woord voor terug...toch te weten dat ik je lief vind. Je wordt al een grote jongen, Maar je leefwereld blijft letterlijk - verdrietig - klein. Want weet, dat er om jou heel wat tranen al gehuild zijn. Lieve jongen, Mama weet dat er ook een Vader is, die jou kent, dat je Vaders bijzondere, geliefde zoontje bent, Hij droomt al onze dromen mee, Hij spreekt jouw taal, al heb je zelf geen woorden paraat, Voor Hem en voor ons,...