Als het leven... Kwetsbaar

Dit is een blog voor een stukje bewustwording. Er bestaat zoiets als zomer-eenzaamheid. Daar is dit jaar zelfs een heuse campagne voor bedacht:  http://www.samentegeneenzaamheid.nl/zomeractie/zomeractie-2015 . En nee, ik reken mezelf niet onder die arme bejaarde, dakloze, of ander 'zielig' mens. Maar iets ervan herken ik wel. Twee weken geleden stond ik op het punt om de redactie van Visie te bellen, omdat er geen nieuwe op de deurmat was gevallen. Hoe kan dat nu? Op zoek naar het telefoonnummer van de Visie, valt mijn oog plots op de kaft: Nou. Deze bewustwording scheelde me weer een telefoontje. Want daar zal ik nooit fan van worden: telefoneren. Ik blij. Maar ook weer niet. Want dit was ook de bewustwording van het feit dat het nu toch echt zomer-periode gaat worden (ongeacht wat het weer doet). Omdat het hier in het zuiden laat vakantie is, dat gevoel nog een tijdje weggedrukt. Maar nu was het er weer. De zomer in mijn hoofd. En die zomer in mijn hoofd brengt...

Op pagina 11 van de gids van 'Voor elkaar vakantieweken' van de Hervormde vrouwenbond staat deze foto van onze jongste zoon: De foto is 2 jaar geleden genomen, tijdens een vakantie-week van hem daar. Het is in Lemele (vlakbij Ommen). Hij gaat er dit jaar weer heen. Om precies te zijn van zaterdag 19 juli - zaterdag 26 juli. Het is een week, met één op één begeleiding. Een vrijwilliger (is elk jaar een andere - meestal vrouwen), wordt gekoppeld aan je kind. De week staat onder leiding van een dominee en een gastvrouw. Elke dag zijn er ook 'stichtelijke' momenten. Lezen, zingen. Dat gaat voor het grootste deel langs hem heen. Hoewel hij wel de sfeer proeft. Het is super dat mensen dat vrijwillig doen, waardoor de familie een weekje rust heeft!!!! Je ziet al dat hij er ontspannen bij ligt. Sandalen uit ;-). Meestal stelt hij de eerste dagen de vrijwilligster behoorlijk op de proef. Het is dan nog wennen voor hem. Mist ons???? Kijkt waar de grenzen liggen. Is ...