Als het leven... Kwetsbaar

Onze jongste zoon (verstandelijk beperkt en autistisch) gebruikt al vanaf ongeveer zijn vijfde van die inpaklintjes (dat lint, dat vaak bij het Kruidvat aan een rol zit, naast het inpakpapier). Hij stopt dan zo'n stukje in zijn mond en splitst het razendsnel in de lengte. Vervolgens houd hij dat met één hand omhoog. Dat krullende lintje danst dan voor zijn ogen. En met wat gespannen mond en hand tikt hij daar op. Een repeterende beweging, ritmisch voor zijn ogen. Kijk ook maar op deze foto's om een beeld ervan te hebben: Op het moment dat hij met zo'n touwtje bezig is, is hij vooral met zich zelf bezig. Niet met het contact met de ander. Hij is dan in zijn eigen wereld. Als hij al wandelend zo'n touwtje vast heeft (wat zijn voorkeur heeft), heeft hij minder oog voor ons en zijn omgeving. Zodra je zegt het touwtje te willen afpakken, ontstaat er weer contact. Giechelend probeert hij het dan van ons weg te houden. Zonder touwtje is er het meest contact met zijn ...