Als het leven... Kwetsbaar

De zaterdag voordat de Veertigdagentijd begon, heb ik samen met mijn man deelgenomen aan deze wandeling:  Veertigdagentijd-wandeling . Daar kwamen bij mij weer mooie dingen naar boven, die ik hier wil delen. De boodschap van genade in de Bijbel wordt eigenlijk mooi in één zin samengevat door de Amerikaanse theoloog Tim Keller: “Je bent zondiger dan je ooit had gedacht en tegelijk meer geliefd dan je ooit durfde dromen.” Aan het begin van de wandeling gingen we nadenken, over het zondigen. Wat is zonde voor mij eigenlijk? Zonde is in mijn ogen niet 'foute dingen doen'. Zonde is, als ik andere dingen belangrijker vind, dan mijn Vader. En als ik mijn Vader op de eerste plaats zet, me kind van Hem weet, dan komen de 'goede dingen' vanzelf als vrucht en verlangen.  Toch besef ik nu dat ik tijdens het wandelen ging nadenken over 'foute dingen' in mijn leven.  'foute dingen', die wél voortkomen uit dingen of mensen, die er voor mij meer toe doen da...

Onlangs las ik deze tekst uit de Bijbel: Lucas 2:40-52 De jongen (Jezus) groeide op en werd steeds sterker, omdat Hij vervuld werd van wijsheid en door God rijkelijk werd begunstigd. Elk jaar trokken zijn ouders voor het paasfeest naar Jeruzalem. Toen Hij twaalf was geworden gingen ze weer, gewoontegetrouw. Toen de feestdagen voorbij waren en ze naar huis terugkeerden, bleef het kind Jezus in Jeruzalem achter, zonder dat zijn ouders het wisten. In de veronderstelling dat Hij zich bij het reisgezelschap bevond, reisden ze een hele dag voordat ze Hem gingen zoeken bij familie en kennissen. Maar toen ze Hem niet vonden, keerden ze naar Jeruzalem terug om Hem daar te zoeken. Pas na drie dagen vonden ze Hem in de tempel; Hij zat er midden tussen de rabbi’s, luisterde naar hen en stelde hun vragen. Allen die Hem hoorden, stonden versteld van zijn inzicht en zijn antwoorden. Toen ze Hem daar zagen, waren ze zeer ontdaan. Zijn moeder zei: ‘Kind, hoe kon je ons dit aandoen? Wat waren je va...

In 2014 had ik, in aanloop naar Pasen, in de stille week elke dag een Blog. Ik wil niet in herhaling vallen, dus doe het dit jaar anders. Nu niet in de stille week elke dag, maar gedurende de lijdenstijd een aantal. Zonder vaste systematiek. Gewoon... als het uitkomt. Met een thema.. 'gevangenschap en vrij zijn'. Vandaag de eerste. Wat is vrij zijn? Dat je je niet meer aan wetten/regels hoeft te houden? Nee. Vrij zijn, is je in verbinding met je Vader weten, kunnen/durven bewegen, zonder angst. Zonder dat je wat van anderen verwacht. Zonder dat ik wat van de lezers van deze Blog verwacht... Om dat ik het via Hem al krijg. Ik mag zijn wie ik ben, en ben goed, zoals ik ben. Omdat ik door Hem geliefd ben en Hij de enige is, die oordeelt. Dan ben ik vrij van de krachten van erkenning, etc.. Want dat was het kleine meisje, dat niet vrij was. Zij wilde erkenning en aandacht. Daar los van zijn is vrijheid. Dat dat verwerking/tijd vergt, is langzamerhand wel duidelijk. Maa...

Een blogje ontstaan uit de praktijk van mijn leven. Reparatie van mijn laptop Ongeveer een maand geleden, begon de ventilator van mijn laptop te spurten. Dat werd twee weken geleden zo erg, dat ik hem toch maar even ter reparatie naar een klein computerwinkeltje in onze woonplaats gebracht heb. Ik kreeg een leen-laptop mee, waar ik de afgelopen weken dankbaar gebruik van gemaakt heb. De 'simpele handeling' van het ophalen van mijn laptop Nu ging ik vanmiddag weer naar dat zaakje. Om mijn gerepareerde laptop op te halen. Tevoren had ik van de leen-laptop even mijn hele 'geschiedenis' gewist, want dat gaat niemand wat aan. Gedurende de tijd dat ik die leen-laptop in mijn bezit had, gaf hij bij het opstarten telkens een foutmelding. Dat negeerde ik 2 weken lang, want ik ga niet aan een vreemde laptop 'sleutelen'. Het misverstand Ter plekke, haalde ik de leen-laptop uit mijn tas en overhandigde hem aan de meneer van de zaak, terwijl ik (dacht ik.....

Wat ik las In 2011 las ik voor het eerst dit boek:   Voor mijn leestempo een zéér geschikt boek... Ik lees niet zo snel. Dat komt, door mijn verwerkingssnelheid. Dingen moeten landen en dat heeft letterlijk tijd nodig. Soms moet ik een bladzijde wel 5 keer lezen om te begrijpen wat er staat. Technisch lezen, kan ik uiteraard wel... Maar wát lees ik nu eigenlijk... Een leraar van de Havo, noemde mijn leestempo om te huilen. Hij had nog nooit zoiets meegemaakt. Je begrijpt dat boekenlijsten toendertijd een ramp voor me waren. En nu nog... Geef me geen dikke boeken met verhalen, want daar doe ik 5 jaar over. En dat is niet leuk meer... Maar dit was geschikt! Korte behapbare hoofdstukjes. Meestal lees ik een boek ook maar één keer in mijn leven. Want éénmaal doorgedrongen, onthoud ik het fotografisch levenslang. Dit boek is daarop een uitzondering. De eerste keer las ik het in november 2011. Het was sowieso de eerste keer dat ik met Henri Nouwen in aanraking kwam. Later heb ik...

Gisteravond heb ik samen met mijn man naar dit programma gekeken:  Kruispunt over autistische/verstandelijk beperkte jongeren die uit huis gaan . Dat dit voor ons ook ooit een feit wordt, is duidelijk. Maar dat dat niet vanzelfsprekend is, gezien het feit dat onze zoon niet overal plaatsbaar is, is ook duidelijk. Maar voor mijn gevoel heb ik er wel de hele nacht over liggen dromen. Zo'n huis opzetten, met andere ouders is prachtig. Maar voor ons ook gelijk het moeilijke! Waar zijn die andere ouders, met in ons geval leeftijdgenoten van onze zoon? Niet in zijn klas. De kinderen in zijn klas zijn kinderen met een verstandelijke beperking. Maar niet met autisme erbij, wat het gedrag zo ingewikkeld en onvoorspelbaar maakt. Niet op zijn opvang. De instelling waar hij opvang heeft, is waarschijnlijk ook de instelling waar zijn 'mede-opvang-genoten' gaan wonen als ze ouder zijn. Voor onze zoon is dat allerminst vanzelfsprekend. Wederom vanwege zijn autisme. Feit is nu al da...