Als het leven... Kwetsbaar

Gisteravond heb ik samen met mijn man naar dit programma gekeken:  Kruispunt over autistische/verstandelijk beperkte jongeren die uit huis gaan . Dat dit voor ons ook ooit een feit wordt, is duidelijk. Maar dat dat niet vanzelfsprekend is, gezien het feit dat onze zoon niet overal plaatsbaar is, is ook duidelijk. Maar voor mijn gevoel heb ik er wel de hele nacht over liggen dromen. Zo'n huis opzetten, met andere ouders is prachtig. Maar voor ons ook gelijk het moeilijke! Waar zijn die andere ouders, met in ons geval leeftijdgenoten van onze zoon? Niet in zijn klas. De kinderen in zijn klas zijn kinderen met een verstandelijke beperking. Maar niet met autisme erbij, wat het gedrag zo ingewikkeld en onvoorspelbaar maakt. Niet op zijn opvang. De instelling waar hij opvang heeft, is waarschijnlijk ook de instelling waar zijn 'mede-opvang-genoten' gaan wonen als ze ouder zijn. Voor onze zoon is dat allerminst vanzelfsprekend. Wederom vanwege zijn autisme. Feit is nu al da...