Als het leven... Kwetsbaar

Dit is een beeld gemaakt door Lotta Blokker.  Atlas kreeg in de Griekse mythologie de opdracht om het hemelgewelf op zijn schouders te dragen. Veel kunstenaars hebben het geïnterpreteerd als een wereldbol op zijn schouders. Blokkers interpretatie van Atlas is niet dat hij de wereld op zijn schouders draagt. Hij draagt zichzelf. Niets is zo ondragelijk voor de mens als hijzelf. Zelfs bij traumatische gebeurtenissen waar overduidelijk het individu geen schuld treft, is zijn gevoel toch: Waarom ik? Zelfkritiek is meedogenlozer dan welke andere kritiek ook. Het meest bedreigend voor de mens is de mens. De kritiek van de ander raakt alleen dan wanneer het de zelfkritiek opentrekt. De tederheid die spreekt uit de details van Atlas die zijn eigen hand vasthoudt en voorzichtig zijn teen vasthoudt, tonen de menselijke kwetsbaarheid; het tedere mededogen op het moment dat hij zichzelf teveel is. Dit beeld gaat over zelfbeeld. Een negatief zelfbeeld maakt de mens ondraaglijk voor zichzelf....

Pffff….  Ik wil alles begrijpen…  En als dingen (apps, etc.) niet meer - of anders - werken wil ik dát weer kunnen begrijpen…  En ondertussen draai ik daar zó in vast (in mijn eigen wereld/denken/hoofd) dat ik in staat ben om ver over grenzen te gaan om tot een oplossing te komen die niet komt… sterker nog…  Ik zat zo in mijn eigen wereld om dat te willen oplossen dat ik niet doorhad dat ik over grenzen ging in een poging de techniek te begrijpen.  En dat heeft me enkel verder van huis gebracht…  Wat is dat accepteren en me ergens bij neerleggen lastig voor me…  Wil zoveel controle hebben en houden….  Dit is mijn verdrietige leven. Punt. 

Ik vind het soms (vaak) best lastig om hulp te vragen.  Ik loop heel lang zelf met dingen rond.  Bedenk in mijn eigen hoofd allerlei oplossingen.  Voor dat ik er mee naar buiten kom, is het echt crisis.  En omdat ik er voor anderen op een vreemde manier mee naar buiten kom, krijg ik dan alsnog niet de hulp die ik behoef.  Zo zou het moeten zijn:  En zo is het in de praktijk:  Als die schildpad een autist is, dan gaat hij eerst dagen, nachten, weken in fixatie uren achtereen internet napluizen hoe hij weer recht moet komen. Welke poot moet je eerst ontspannen en welke eerst aanspannen. En hoeveel seconden en in welke volgorde.  Vervolgens vraagt auti schildpad aan een andere: ‘houd mijn poot vast! Want die mag niet meebewegen‘  Andere schildpad: ‘ja daaaag!!! Ik laat me niet commanderen, dwingen, doen wat in jouw straatje past, jouw zin doen, in je auti-behoeften voorzien’….  En vervolgens staat auti-schildpad zonder hulp alleen! Dit is g...