Als het leven... Kwetsbaar

Vanmorgen weer gewandeld. Plots viel mijn oog, in de wijk, op een tafereel. Er was een kalkoen buiten het hek (ik weet niet zeker of het een kalkoen was, maar noem het beest maar zo). Het dier was behoorlijk in paniek. Wilde kennelijk weer terug op het veldje, waar ook één soortgenoot was en een stel schapen. Het arme beest wist zich geen raad. Ik pakte mijn telefoon om het te filmen: Een filmpje van de kalkoen in paniek Zó voel ik me ook vaak... Volslagen radeloos en in paniek. Geen uitweg (in dit geval ingang) zien. Het mooie was... Op het laatst deed ik een stap naar voren. Dat beest schrok er kennelijk zó van, dat hij nu plots zijn vleugels uitsloeg en het hek overvloog. Paniek voorbij. Is het vaak met mij/ons ook niet zo? Zó in paniek zijn, dat je niet meer ziet, hoe je er uit kunt komen. Totdat... i(I)emand een stap naar je toe zet, en je daarmee net dat duwtje geeft dat nodig is. Je hebt vaak meer mogelijkheden (in je), dan je zelf bedacht had (om tot een op...

Vandaag gewandeld. En dan voer ik hele gesprekken met mezelf en mijn Vader. Ik vertel Hem mijn worstelingen, en spreek aarzelend uit dat ik Hem vertrouw. Ik wil dat zo graag, Hem vertrouwen... Maar omdat het zo beproefd wordt door de omstandigheden (en meer nog door mijn heen en weer slingerende emotie's ), is dat zo lastig. En des te harder is het nodig Hem wél te vertrouwen. Als enige vorm van stabiliteit in mijn leven. Daar waar mijn emotie's het vaak af laten weten (ik kan van de top, zo weer het dal invliegen), daar is Hij stabiel, met Zijn liefde rondom mij. In mij. Vult Hij mij en voedt Hij mij. Dat voel ik maar af en toe. Maar dat wéét ik wel, omdat Zijn Geest me ervan verzekert dat ik Zijn geliefde kind ben (Romeinen 8), en Hem mag aanroepen met Abba Vader. Op Twitter plaatste ik net, na de wandeling deze Tweet: "Ik snap niks van het leven. Ik snap niks van mezelf. Mensen snappen niks van mij. Ik snap niks van God. God snapt alles van mij (Psalm 139). Ik vertro...

Geerten Justus van de Wall 4 sep 1928 - 14 sep 1970 Afgelopen 4 september - op papa's  'verjaar-gedenkdag', kwam ik dit gedicht tegen (niet zelf geschreven): VADER EN IK We vonden  elkaar wel en niet, maar zeker vinden we elkaar eens helemaal en dat lijkt me het einde. (Geert Boogaard). Ter nagedachtenis aan Geerten Justus van de Wall (4 sep 1928 - 14 sep 1970). Omdat hij al op mijn leeftijd van 2 jaar en 11 maanden uit mijn leven is weggevallen, heb ik hem nooit bewust 'als vader' kunnen ontmoeten. Maar ooit ontmoeten we elkaar weer. Zeker weten!!! Wat een feest zal dat zijn. En wat een troost!

Dit is een impulsief geschreven Blog, maar komt recht uit mijn hart: Hoorde net een lied op Groot Nieuws Radio . Dat was If We're Honest van Francesca Battistelli . En - vooral op deze dag - raakte de tekst mij enorm. Truth is harder than a lie The dark seems safer than the light And everyone has a heart that loves to hide I'm a mess and so are you We've built walls nobody can get through Yeah, it may be hard, but the best thing we could ever do, ever do [Chorus:] Bring your brokenness, and I'll bring mine 'Cause love can heal what hurt divides And mercy's waiting on the other side If we're honest If we're honest Don't pretend to be something that you're not Living life afraid of getting caught There is freedom found when we lay  our secrets down at the cross, at the cross [Chorus] It would change our lives It would set us free It's what we need to be [Chorus] Ik zal je vertellen, waarom het mij raakt. Ik merk, met mijn Bl...

Wat antwoordt God mij, als ik denk op dat bankje te zitten en me kwaad maak, omdat de aandacht niet gelijkwaardig/evenredig verdeeld wordt? ( zie vorige Blog ) 1. Jona 3:10 - 4:11 10  Toen God zag dat zij inderdaad anders begonnen te leven, kwam hij terug op wat hij gedreigd had hun aan te doen, en hij deed het niet.  4 1  Dit wekte grote ergernis bij Jona en hij werd kwaad.  2  Hij bad tot de  HEER : ‘Ach  HEER , heb ik het niet gezegd toen ik nog thuis was? Daarom wilde ik naar Tarsis vluchten. Ik wist het wel: u bent een God die genadig is en liefdevol, geduldig en trouw, en tot vergeving bereid.  3  Laat mij maar sterven,  HEER : ik ben liever dood dan dat ik zo verder moet leven.’  4  Maar de  HEER  zei: ‘Is het terecht dat je zo kwaad bent?’ 5  Nadat Jona Nineve had verlaten, was hij aan de oostkant van de stad gaan zitten. Hij had er een hut gemaakt om in de schaduw af te wachten wat er met de ...

In mijn vorige Blog  had ik het over 'het bankje' in de gymzaal. En zoals iemand terecht bij één van de reacties schreef, kan dat in allerlei situaties (nog steeds) gebeuren. En ik wil 'dat bankje' dan ook graag als beeld gebruiken in een poging om uit te leggen wat er in mijn hoofd soms gebeurt, als ik (groeps)processen niet begrijp. Dit zal een taaie Blog worden. Dus vooral voor diegenen die zich willen verdiepen in mijn denkprocessen. Ik wil ook vragen om de input van de lezer. De input hoe jullie - als lezer - tegen zulke processen aankijken. Zo kan ik van jullie leren en jullie van mij. Het beeld van de gymzaal In die gymzaal wijst de leraar een 4tal mensen aan (of 2 of 3, afhankelijk van het spel wat gespeeld gaat worden). Die 4 mensen ('leiders') mogen uit het restant van de groep één voor één iemand noemen, die bij hun in het groepje mag komen. Deze 4 mensen maken keuzes. Op grond van snelheid, behendigheid, tactiek, sociaal ver...