Als het leven... Kwetsbaar

In ruim een jaar Bloggen heb ik al een aardig beeld gegeven van kleine en grote levensgebeurtenissen. Levensgebeurtenissen, die mij maakte tot de mens, die ik nu ben. Elke levensgebeurtenis, zou je als een eilandje kunnen zien. Zo is 'papa' een eiland. 'Het pesten' een eiland. 'De schorsing' een eiland. En zo alles wat ik meemaakte. Op elk eiland is als het ware een stukje 'ik' achtergebleven. Tussen al die eilanden is water. Soms hop ik terug van eiland naar eiland. En is er geen contact met de andere eilanden of 'de volwassen ik'. Op die eilanden is eenzaamheid, verdriet, afwijzing, pijn, geschreeuw om erkenning, om gezien te worden. Wat al die 'ikjes' ten diepste nodig hebben is liefde en troost. Maar omdat ze zo los waren gekomen van 'de volwassen ik', was er best moeilijk contact mee te maken. Ik kon ze zelf niet troosten. En niemand kan in die diepe behoefte voorzien. En eenmaal naar zo'n eiland gehopt, is de weg ter...