Als het leven... Kwetsbaar

Lief stralend meisje, lieve Inge, Ingewolfje (koosnaampje naar Bor de Wolf),  Ik kan niet ophouden met naar je te kijken…  Naar je ogen, die toen nog niet wisten hoe je leven zou worden. Dat je ruim een jaar na deze foto al je papa definitief zou moeten missen. Alleen dat besef al… als ik hier in je ogen kijk..  Wat een onbeschreven blad leek, werd veel te vroeg volgekladderd met gebeurtenissen die helemaal niet pasten bij je leeftijd…  Je verloor je vader.  Je had alleen maar pijn. In je zij. Toen al jarenlang antibiotica. Oorzaak pas op je 4e gevonden, na traumatische ziekenhuisopname in afzondering en onderzoeken: een derde nier. Drie jaar na deze foto lag je op de operatietafel.  Daarna naar school.  Het overweldigde je.  En niks leek nog op bevestiging waar elk kind van groeit. Motorisch viel je buiten de boot. Je sprak en liep heel laat. En je kreeg enkel de boodschap van falen…  Waar jij met je mooie ogen onschuldig de wereld in bleef...

Je hebt hier vast wel eens van gehoord.  Eerst een uitleg hierbij. Dan mijn eigen verhaal.  Uitleg:  Kintsugi is een  Japanse techniek  waarbij gebroken servies van porselein of keramiek wordt hersteld met epoxy en goudpoeder. De  breuklijnen  blijven hierdoor zichtbaar. Men is van mening dat door deze manier van herstellen juist de breuklijnen en reparaties onderdeel worden van de geschiedenis van het voorwerp, waardoor het nog mooier en waardevoller wordt.   Als je Kintsugi als een  metafoor  gaat bekijken, dan zouden alle gebroken stukken van een porseleinen of keramiek object kunnen staan voor onze  levenservaringen , die  sporen  hebben nagelaten in ons hart, lichaam en ziel. Door deze gebroken stukken,  barsten  en  scheuren  te plakken en te vullen met  lijm en goudpoeder , maak je als het ware  gouden littekens.  De reparatie staat  symbool  voor al onze fouten die we g...