Als het leven... Kwetsbaar

Vaderdag Dan denk ik aan mijn man, die zoveel van onze kinderen houden kan. Nog meer denk ik aan gemis, dan weet ik weer hoe het is, om asbakjes te kleien in de klas, en die aan mama te geven, omdat papa er al vanaf mijn derde niet meer was. Dan denk ik aan geliefd zijn, ik was papa's meisje. hij was trots op mij. Als ik aan papa denk, denk ik aan een diepe liefde en die voelt fijn. Opeens was papa weg...dood. Pas later kwam het gemis, wat voelt dat gat groot, ik zou wensen dat hij er nog 1x bij is. Nog 1x hier, om te zeggen, wat ik nooit bewust heb kunnen doen. 'pap ik houd van jou' en dan te kunnen genieten van zijn trotse lach, en te zeggen: 'Vader dag!'