Geëerd

Een aantal weken geleden alweer kregen we een buffet aangeboden. Van de FNV. Ton was namelijk 25 jaar lid van de bond en kreeg een speldje. Samen met andere jubilarissen. En een buffet. 
Ik was in corona tijd al 25 jaar lid. Kreeg toen het speldje thuis gestuurd met een VVV bon. 
Maar blijkbaar hoort er dus een hele ceremonie bij. 
Ik vind het maar een raar ritueel. 
Wat heb je er nou voor moeten doen? 
Alleen maar zorgen dat je 25 jaar (of 40 of 50) ademt en elke maand betaalt. 

Onwillekeurig doet het me denken aan het geloof. 
Aan hoe God - je Vader - en Jezus is. 
Als je je aan Hem toe-vertrouwt, Hem vertrouwt (dat IS geloof), dan krijg je gelijk dat speldje. Daar hoef je ook niets voor te doen, zelfs niet 25 jaar ademen. Nee, zelfs niet elke maand betalen. Want Hij hééft betaald. 
Je krijgt een kroon op en wordt Zijn Koningsdochter- of zoon. 
Psalm 149:4b ‘Hij kroont de vernederden met de zege’. 
Psalm 103:4b ‘Hij kroont u met trouw en liefde’. 
Psalm 8:6 ‘U hebt hem (de mens) bijna een god gemaakt, hem gekroond met glans en glorie’. 

En ook Paulus verteld ons dat we de prijs - de kroon al hebben - en we vandaaruit de wedstrijd van ons leven kunnen lopen. Een prijs die niet vergaat. Het FNV-speldje zal ooit kwijt raken. In de vergetelheid raken. 
De prijs die Hij voor ons heeft klaarliggen (en voor betaald heeft), vergaat nooit. Je moet alleen wel je medaille ophalen vóór je aan de start van de wedstrijd verschijnt. En dan kun je starten. 25, 40 of 50 jaar lang volharden. Maar die kroon op je hoofd en die medaille in je zak, geeft je moed en kracht. Want een makkelijke tocht is nooit beloofd. 

En aan het einde van die tocht? 
Dan wacht ons een Koninklijk buffet. 
Al Zijn kinderen bij Hem aan tafel. 

Wat verlang ik naar dat moment. 
Het buffet in het restaurant waar we waren was een heerlijke maaltijd. Met alle ‘gekroonde’ leden (en partners). 
Maar die zal in het niet vallen bij de dis die voor ons klaarstaat bij de Koning. Met alle ‘gekroonde’ kinderen aan tafel. 

Hier wat foto’s van de FNV-‘kroning’. 





Reacties

Populaire posts van deze blog

Mijn weekend en meer

Als achterom kijken pijn doet en vooruit kijken ook

Mijn vader heeft nog steeds zijn plek