Dankbare hulpjes

Soms kun je echt dankbaar zijn voor hulpmiddelen die het leven aangenamer (gaan) maken. 

Zo gebruik ik in bed sinds dik anderhalf jaar een verzwaringsdeken. Wil nooit meer zonder! 

Een ander hulpmiddel gebruik ik nog niet zo lang. 

Nu een kleine maand of 2. 

Weten jullie nog dat ik me zorgen maakte? 

Als je het niet (meer) weet, je kunt het hier lezen: https://www.alslevenkwetsbaar.com/2022/08/maak-me-zorgen.html. 

Ik was diezelfde week nog naar een (inval)huisarts gegaan en had een verwijzing gehad naar een slaapcentrum. Ik kreeg een verwijzing naar een slaapkliniek en niet verrassend kwam er weer slaapapneu uit. 

Omdat ik eerder al zo’n beugel gehad had, wat niet werkte, kreeg ik nu gelijk een apneu-apparaat (CPAP). 

Ik moest er aan wennen. 

En mijn saturatie (zuurstofgehalte in het bloed) bleef naar beneden pieken. 

Maar de laatste week merk ik toch verbetering. 

Vanaf dag één slaap ik er heerlijk rustig mee. 

Ik noem het mijn snorkel.

Mijn ademhaling kalmeert. 

Sinds de laatste 4 nachten, is ook mijn saturatie beter. 

Diepe slaap heb ik nog veel te weinig… maar dat kan ook vanuit mijn autistische brein komen… 

Maar wie weet gaat dat ook nog toenemen. 

Maar een goede saturatie in de nacht, en zo heerlijk er mee slapen (totaal niet zo overprikkelend als die beugel destijds was!!), stemt me positief. 

De energie zal ook wel volgen. 

Ik slaap er zo heerlijk mee. 

Onder de verzwaringsdeken, aan de snorkel. 

Er wordt onder druk omgevingslicht in je neus geblazen. Daardoor blijft je keelholte open.

Ik vind het ook nog leuk om het hulpmiddel te vergeestelijken.

Zijn Geest blies in Genesis levensadem in de neus. 

De snorkel die lucht naar binnen blaast is de Geest. 

Hij helpt me.

Zonder het apparaat krijg ik onmiddellijk weer ademstops en hoofdpijn.

Zonder de Geest, modder ik maar wat aan. 

Heb ik zuurstofgebrek in de nacht. 

Als ik kies om zonder snorkel te slapen, richt ik schade aan mezelf aan. 

Ik mag zelf kiezen. 

Sluit ik mezelf aan op Zijn Geest, dan heb ik het beste hulpmiddel dat er is. 

Als ik kies mezelf niet op Zijn Geest aan te sluiten, kies ik er eigenlijk ook voor schade aan mezelf aan te richten (al ben je je daar niet altijd bewust van). 

Zonder vergeestelijking: ik ben zo blij dat ik beschikking heb over deze hulpmiddelen, die me meer kwaliteit van leven bieden.

Hieronder wat foto’s en her en der wat uitleg: 

Resultaten van resentere dagen (op verschillende plekken staat 'vandaag', maar dat is in werkelijkheid niet allemaal vandaag, maar de dagen dat ik de screenshots nam): 

Keurige saturatie

diepe slaap zou nog meer mogen worden, is nog steeds aan de magere kant

keurige saturatie, op een dipje na

nog steeds te weinig diepe slaap

keurige saturatie

saturatie zonder mijn CPAP apparaat... veel te laag in de nacht (overdag wel prima!)

Het zie er erger uit dan het is. Mijn eerste nacht me de CPAP op 21 september jl. 

De eerste nachten met CPAP... nog steeds saturatiedaling... 

eerste nachten met CPAP (nog steeds saturatiedaling)

nog voor de CPAP behandeling

Vergelijk deze dramatische plaatjes met de plaatjes die bovenaan staan. Van de laatste, betere nachten. Ik lijk het ook in mijn energie te gaan voelen. Maar juich nog niet te vroeg. En omdat ik relatief weinig (diep) slaap, ben ik nog steeds 's avonds gevloerd. Val standaard halverwege de avond al (een uurtje) in slaap (zonder CPAP... moet me dan nog uitkleden en mezelf aansluiten). 

Maar al met al dankbaar voor het bestaan van hulpmiddelen die het leven aangenamer maken! 

Een mooie blog om op dankdag te publiceren, vind ik.