gelijkheid of naar vermogen

 

Ik kwam opnieuw dit plaatje ergens tegen en het raakte me opnieuw. 

Als ik dit visueel voor me zie en uitgelegegd, dan snáp ik het... 

Maar té vaak trap ik in de valkuil (en daarin zal ik zeker niet de enige zijn) om op de verkeerde manier te gaan vergelijken met anderen. 

Raar toch? 

Eerlijk met mensen omgaan, betekent niet iedereen hetzelfde behandelen, maar anderen naar vermogen of op maat behandelen. 

Iedereen hetzelfde behandelen, is de bovenste rij fietsen in het plaatje. Dat gaat mis...

Iedereen naar vermogen - of op maat behandelen, is de onderste rij fietsen. 

Ogenschijnlijk heel oneerlijk.... 'hij heeft die grote fiets.... waarom ik niet ook???'.. 

Maar juist dit verschil maakt het eerlijk... omdat het op maat is!!!! 

Ik geef 2 voorbeelden: 

1. Een juffrouw vraagt aan het eerste kind in de klas waar het pijn heeft. Het kind zegt: 'aan mijn wijsvinger'. De juffrouw plakt een pleister op de wijsvinger.

Nu vraagt ze aan het tweede kind waar het pijn heeft: 'op mijn buik'. De de juffrouw plakt weer een pleister op de wijsvinger. 

Het derde kind: 'op mijn schouder'. De juffrouw plakt weer een pleister op de wijsvinger. 

Je ziet: iedereen is gelijk behandeld!! Ogenschijnlijk eerlijk dus. Maar was dit op maat voor elk kind? Nee! 

2. Een voorbeeld uit de bijbel. Uit Mattheus 25: 14-30. 'de gelijkenis van de talenten'. 

Het ontroert mij altijd hoe deze gelijkenis begint: 'Of het zal zijn als met een man die op reis ging, zijn dienaren bij zich riep en het geld dat hij bezat aan hen in beheer gaf. 15Aan de een gaf hij vijf talent, aan een ander twee, en aan nog een ander één, ieder naar wat hij aankon. (vers 14-15 NBV21 vertaling)

'Want het is als iemand die naar het buitenland ging, zijn eigen dienaren bij zich riep en hun zijn bezittingen toevertrouwde. En aan de één gaf hij vijf talenten, aan de ander twee en aan de derde één, ieder naar zijn bekwaamheid (HSV vertaling)

Hier is nog een voorbeeld. Een man gaat op reis. Hij roept zijn dienaren bij zich, en hij geeft hun de opdracht om voor zijn geld te zorgen. 15De ene dienaar krijgt een miljoen, de tweede een half miljoen en de derde honderdduizend. De heer geeft elke dienaar het bedrag dat bij hem past. (BGT) 

Eigenlijk is het wel een beetje gek. 

Als Jezus zo met mij / ons omgaat, kan me dat diep ontroeren... 

Als anderen zo met mij/anderen omgaat, kan me dat kwaad maken! 

Als Jezus kijkt naar wat een ieder / ik aankan, dan zie ik dat als zorg. 

Als een ander kijkt naar wat zijn naaste / ik aankan, dan zie ik dat als ongelijkheid. En wil ik gaan strijden voor recht. 

Dan focus ik alleen maar op al die verschillende type fietsen! 

Gelukkig snap ik dat principe veel beter tegenwoordig! 

Als ik een andere fiets krijg dan anderen krijgen (die ook elk een fiets op maat krijgen) en ik ervaar dat als onrechtvaardigheid, dan ben ik geen slachtoffer van diegene die mij een andere fiets geeft dan mijn buurman. Maar slachtoffer van mijn brein die dit principe maar nooit kon begrijpen. 

Nu gelukkig wel!!!! En ben ik dankbaar voor zorg op maat!!! Bovenal van Jezus.... Hij vraagt van mij echt andere dingen dan die bekende schrijver of dominee op de kansel. Het gaat er om wat ik met die fiets op maat doe! Blijf ik stilstaan (uit angst), of gebruik ik hem waarvoor hij bedoeld is? Fietsen! De liefde zoeken! 

Maar ook dankbaar voor zorg op maat van anderen. 

Mensen die begrijpen hoe mijn brein werkt en daardoor op maat met mij omgaan. Om te voorkomen dat er grote onrust ontstaat. Dat is niet omdat zo iemand mij haat, maar omdat zo iemand mij liefheeft. 

Ik ben benieuwd. Herken jij van jezelf ook iets in dit plaatje?