Leiden in last - niet lijden, maar leiden

november 28, 2023

Ik ben trots.

Trots dat ik de keuze gemaakt heb om me niet te laten gijzelen, maar op een positieve manier het probleem aangevlogen heb.

Nú zijn jullie natuurlijk reuze nieuwsgierig waar het over gaat.

Een stukje lijdens-geschiedenis dus:

Op je 50e rol je als vrouw als vanzelf in het bevolkingsonderzoek naar borstkanker.

Op mijn 50e braaf geweest. 52. 54.

Nou ja… braaf… het was écht niet fijn!! Niemand vindt dat fijn! Maar bij de éne vrouw is het niet fijn, maar te doen. Bij anderen (bij mij), was het niet fijn en niet te doen. Ik kwam met zware paniek die bus uit.

Dát was echt leiden in last!!!

Het deed niet een beetje zeer, maar erg erg erg zeer. En het triggerde teveel. Waardoor het emotioneel ook een lijdenslast was.

De laatste keer (bijna 2 jaar geleden) besloot ik: dit-zo-nooit-meer.

Een zoektocht op internet leerde me dat ik niet de enige was. En er een oplossing was. Op één plek in het land doen ze het anders. Je hebt er wel een verwijzing voor nodig. Maar die kreeg ik - op grond van mijn autisme - achter elkaar.

En zo ging mijn mind’s eye van lijden naar Leiden.

Want daar was het te doen.

Vandaag was het zo ver.

We besloten om er tevoren een nachtje Leiden aan vast te plakken.

En in de ochtend naar het Rijksmuseum van Oudheden. We zagen opgravingen uit Oss, ook veel uit Hardinxveld-Giessendam, zagen de geschiedenis van het jaar 1000, en een collectie over Egypte en Griekse oudheid.

Maar na de lunch dan toch op naar het LUMC.

Best spannend. Alles nieuw en onbekend. En hoe zal het onderzoek gaan? Nou ja… leuk is anders. Het is net zo kwetsbaar. Maar aardige dames die je door het proces heen ge-leiden. En omdat het een CT mammografie is, moet het ook met contrast vloeistof. En je moet lang wachten. Want de radioloog moet eerst alles beoordelen. Om te voorkomen dat er iets nog beter beoordeeld moet worden en je al weer aan de andere kant van het land zit. Dat zou pas leiden in last zijn. Dan maar een uurtje extra daar.

Bij mij moest er nog wat opnieuw in beeld gebracht worden. Maar alles was goed (dat hoor je gelijk, met dat nieuws kunnen ze je dan gelijk verbLIJDEN).

Over 2 jaar gaat het weer op deze manier!!

Ik heb al in mijn agenda van 2025 geschreven dat ik dan opnieuw een verwijzing moet vragen.

Onder de foto’s hieronder, plaats ik een linkje voor als je meer wilt lezen over dit onderzoek - op de enige plek in het land.