Bloopers op 20 juni

Toen de kinderen nog thuis woonden, hadden we een gezinstraditie.

Op onze trouwdag (20 juni) gingen we jaarlijks op de foto. 

Niet gemaakt door een ander. 

Geen selfie - wat in het mobiele tijdperk gebruikelijk werd. Maar we poseerden voor de zelfontspanner van de fotocamera. En later de zelfontspanner van de mobiele telefoon. 

En op die foto’s stond dan uiteraard ook onze trouwkaars. 

Een dierbaar symbool dat ons herinnert aan ons kerkelijk huwelijk. 

De zelfontspanner fotosessies waren vaak hilarische momenten. 

Binnen 5 seconden met zijn allen in het juiste gelid te zitten, was een uitdaging. 

Of de camera stond op de verkeerde hoogte, waardoor het perspectief niet meer klopte. Of je half van de foto viel. 

Er zijn nogal wat bloopers genomen, voordat er een foto ontstond die met de buitenwereld gedeeld kon worden. 

Gisteren - op onze 26-jarige huwelijksdag - gingen we weer poseren voor de zelfontspanner van de telefoon. 

Nu de kinderen uit huis zijn, gewoon met zijn tweetjes. 

En ja hoor! De eerste foto was weer een blooper. 

Ik rende terug naar mijn positie naast Ton. 

Maar… de oppashond die we in huis hadden kwam ook in actie. Die rende mee om ook naast ons plaats te nemen! 

Dat leverde deze hilarische foto op; 

Gelukkig ging de poging erna wel goed! 

Ook omdat we nu voorbereid waren op de hond die niks van onze acties snapt 🤣. 

Dit werd de foto die ‘insta-waardig’ was: 

De goede opletter ziet naast mij nu ook een hoopje hond. Maar dat geeft niet. 

En het mooie - niet geregisseerde - aan deze foto: 

Dat achter ons de canvas van ons gezin hangt! (Die we hebben laten maken voor ons 25-jarig huwelijk). 

We zijn nog met zijn tweetjes thuis. 

Maar een fotomoment waar ze altijd bij waren, waren ze er nu ook bij! 

Ook op deze huwelijksdag verbonden met ons gezin! 

Onbedoeld een prachtig effect! 

Blooper uit 2016: