Kleine puzzelstukjes

Wat is het fijn (en ontroerend) als bij het weinig wat ik van mijn vader weet, zich nog iets tastbaars voegt. 

Even wat context voor wat ik hieronder ga schrijven. 

• Op vrijdag 11 september 1970 kwam mijn vader thuis met hoofdpijn. Op maandag 14 september was hij overleden. Hersenvliesontsteking. Net 42 jaar oud (op 4 september). Wij waren 9, 7 en 2. 
• Wij woonden in Medemblik - aanvankelijk voor het werk van mijn vader
• Al kort nadat we daar woonden, stopte zijn werk daar. Hij vond werk bij Homburg in Cuijk. Heen en weer reizen was geen optie en aangezien een woning daar ook nog niet in zicht was, verbleef hij door de weeks bij een hospita en in het weekend bij ons gezin. Ze hadden wel een huis in Cuijk op het oog, maar die moesten nog gebouwd worden. 
• Ik had al vanaf mijn geboorte last van chronische blaasontstekingen: In het ziekenhuis in Hoorn ben ik meermaals onderzocht en opgenomen geweest. Pas op mijn vierde (na papa’s dood), toen we weer in Oss woonden, is in het ziekenhuis in Den Bosch gevonden wat ik mankeerde. Ik bleek een derde niet te hebben, met een misvormde urineleider. Vandaar de blaasontstekingen. Niet en urineleider zijn op mijn vierde in Den Bosch verwijderd. 
• 4 september 1970 (wat op een vrijdag moet hebben gevallen) vierde mijn vader dus zijn laatste verjaardag. 
• Mijn vader noemde mij vaak ‘de commandant’. Blijkbaar was ik een drammende peuter… 😊

Met deze context begrijp je de tekst hieronder ook beter. 

Ik dacht altijd dat dit de laatste tastbare kaart was, die ik van papa had. Een kaart die blijkbaar na de eerste werkdag in Cuijk door hem geschreven is. (Tekst onder de kaart uitgeschreven) 

27-4-70

“Lieve Rie en kinderen,

De reis ging goed. Heb een kamer voor f7,00 per nacht met ontbijt en ’s avonds koffie. Hebben liever dat ik ’s maandags kom in plaats van zondagavond. Morgen zal ik het even overleggen of ik ’s avonds dan wat uren in kan halen. Dat doen er meerdere. De heer van Tienhoven was erg aardig. De afdeling is ook een aardig stel. Er wordt wel gewerkt. De hele fabriek heb ik vanmiddag bekeken. Hoe gaat het met de voet van Ellen? Is de commandant nog genietbaar? Volgens mij zijn er aan die huizen nog niet veel gedaan. Het werk is erg variërend. Nog niet veel over te vertellen.

Allemaal een zoen van Papa.”

Maar nu vonden mijn zussen en ik gisteren in een la van mama nog een kaart. 

Het is een kaart die hij 5 dagen ná zijn laatste verjaardag en 2 dagen vóór hij ziek werd en 5 dagen vóór hij stierf schreef. 

Het is een kaart aan mijn moeders (half)broer. Zijn zwager dus. Blijkbaar had hij daar een verjaardagskaart van ontvangen. 

Ik herinner me ook uit mijn jeugd dat ik elke verjaardagskaart en -brief moest bedanken. Er werden evenveel kaarten/brieven teruggeschreven als je ontvangen had. De voorloper van de Post die mensen nu vaak in één keer op social media zetten: ‘bedankt voor alle felicitaties’. 

Maar dit was een bedank-kaart van papa aan mama’s (half)broer. 

Uitgeschreven tekst onder de kaart. 

9-9-1970

‘Beste allemaal, 

Hartelijk dank voor verjaardagsfelicitaties. 

We hadden een gezellige dag met de kinderen. Mijn moeder kwam ook nog. 

Inge is nog opgeroepen voor de dokter in Hoorn. 

Ze mankeerde niets. Alles was in orde. 

Gaat het met pa al wat beter en vooruit? (Zijn schoonvader dus)

Met hartelijke groeten van Justus.’ 

BAM.. alles was in orde… 

Met papa zelf toen ook nog… 

Hij moet deze kaart op een woensdag hebben geschreven. Op dat moment dus verblijvend in Cuijk. 

Twee dagen later in Medemblik thuiskomend met hoofdpijn.. 

Ineens was er niks meer in orde… 

Zo’n kaart vlak voor zijn dood… van papa waar ik zo weinig van weet… dat zet mijn hoofd nu wel even stil..