Doorgaan naar hoofdcontent
Zingen terwijl je verdrietig bent
Op de startzondag werd gevraagd om op de zeepkist te klimmen en met ideeën voor de kerkelijke gemeente te komen.
Ik klom er ook op en opperde het idee om liederen van vroeger met ouderen te zingen.
Na wat voorbereiding was het vanmiddag zo ver.
De reacties waren positief.
En het zal zeker op regelmatige basis gaan plaatsvinden.
Echter....
mijn hoofd zat nog bij toegebrachte schade...
door eigen toedoen jaren terug in de tijd...
Depressief en zelfveroordelend.....
En dan toch dit zingen....
Dat kan/lukt omdat in mij verschillende ontwikkelingsleeftijden zitten.
Het is een ontwikkelingsleeftijd die geen grenzen kent en dingen kapot maakt. Op diezelfde leeftijd kan ik ook de gevoelens niet hendelen die daar het gevolg van zijn.
Té overweldigend....
Een andere ontwikkelingsleeftijd laat me hier present zijn....
Hoewel ik hier was en in mijn hoofd toch wel afdwaalde naar mijn autistische gedrag waar ik zoooooveel spijt van heb (maar waarschijnlijk weer onomkeerbare schade is.... kon ik maar bij nul / opnieuw beginnen...).
God weet ervan. Hij is erbij.
Net als dat hij hier bij was.
.png)
Wat een mooi initiatief wat nu werd uitgevoerd! Op het juiste momebt want zingen is helend en verbindend.
BeantwoordenVerwijderenEens zal ook jouw autistische stukje wat zo moeilijl is geheeld worden.
Of de wonden - opgelopen door mijn autisme - worden geheeld... ik blijf ik namelijk...
VerwijderenJa dat zeker. Jij bent jij. Maar we krijgen ook een nieuwe naam he. En die naam weet God alleen em jij dan ook. Die naam is helemaal in overeenstemming met wie jij bent volgens God Zelf. En dan ben je uiteindelijk echt wie jij bent en hoe God jou bedoelt.
BeantwoordenVerwijderenMooi, inderdaad Hij is erbij, blijf zingen, al is het door tranen heen.
BeantwoordenVerwijderenWel mooi Ingeborg..zingen is een uitlaat voor je gevoelens
BeantwoordenVerwijderen