Wat zou dit mijn verlangen zijn...

De beste therapie die ik tot nu toe heb gehad voor mijn autisme, ligt al weer enkele jaren achter me.

Tijdens die therapie werd een hond in gezet. 

Wat een succes! 

Niet om me te genezen van mijn autisme. 

Maar om beter te leren wat het behelst. Waarom ik doe zoals ik doe en waarom de omgeving daarop reageert zoals ze reageert. 

Zelf zo’n ‘hulphond’ in huis hebben is een stap te ver. 

Het kost bakken met geld en zowel zorgverzekering als WMO vergoeden het niet. 

Dan moet je met crowdfunding gaan werken. 

Dat hebben we destijds nog geprobeerd. 

Van de benodigde 20.000 euro (minimaal) is toen 75 euro binnen gekomen. 

Dus die hoop hebben we ook op gegeven. 

Wel heb ik nadien mijn passie ontdekt. 

Op honden passen. 

Wel de lusten, maar niet de lasten. 

Net als bij het hebben van kleinkinderen 😀. 

Maar als ik dan op de social media zo’n filmpje voorbij zie komen van een vrouw die in een paniek-situatie verkeerd - een situatie waar ik ook zomaar in zou kunnen zitten - , dan besef ik dat dit is wat ik nodig heb.... 

(Maar niet 1-2-3 onder handbereik is)