Kerst bij ‘lieve Piet’

We hebben vanavond kerst gevierd bij ‘lieve Piet’ en medebewoners, mede bezoekers, familie, personeel. 

Jezus die in de stal kwam. Een stal vol uitwerpselen. 

Vies en mooi. 

Jezus schuwt niet wie vies is, maar komt er midden in. 

In hen die aan de kant staan. 

Die de aansluiting gemist hebben, ergens in het leven. 

Een bewoner had een houten beeld gemaakt. 

Het verbeelde een man (méns) die zijn leven lang op zoek is naar geborgenheid. 

Maar nergens is plaats voor hem. 

Heb je dat ooit tegen jou horen zeggen? 

Voor jou is er geen plaats. 

Nee. 

Niet hier. 

Niet bij mij. 

De aansluiting gemist. 

En ... zei de bewoner... 

Die man zelf - die op zoek is naar geborgenheid - is een engel. 

Overal waar hij aanklopt, geeft hij de de ander een kans iets voor hem te doen. Een plaats te bieden. 

Degene die jou hulp vraagt, is een engel. 

Zonder het te weten, kan er een engel voor je deur staan. 

Heb je er plaats voor? 

Mag voor jou ook het onderscheid tussen mooi en vies, geslaagd en mislukt wegvallen? 

Voor Jezus wel. 

Hij kwam midden in de viezigheid. 

Mijn engel is ‘lieve Piet’. 

Bijzonder om zo in de viezigheid kerst te vieren. 

Mijn man was er ook bij. Hij vond het ook bijzonder. 

Mijn engel is ook ‘lieve Vincent’. 

Morgen ontvangen we hem. 

Van harte. 

Een kerstfeest vol bijzondere engelen.