In een hokje waar je moeilijk uitkomt

Het is ook wel lastig - als je kennis hebt gemaakt met mijn (negatieve (voor anderen - voor mezelf meestal goed te verklaren)) gedrag. 

Onder deze fb post (https://www.facebook.com/ingeborg.vanvliet/posts/2498405576871665), schreef ik vanavond twee mensen aan. 

De ene, omdat ze het leuk vind om mijn Posts te lezen, maar op haar eigen tijd... af en toe een inhaalslag van een paar weken... en soms is het handig er even aan herinnerd te worden. 

De ander omdat ik haar vanavond zag en ik na afloop zag dat ze wel weer een post had gezien van iemand die heel hoog komt in de fb-ranking en niet mijn post van even daarvoor. Fb laat zulke Posts - die toch al veel aandacht krijgen - hoger in de tijdlijn zien van mensen. En omdat op mijn Posts vaak minder gereageerd wordt, komt ie lager in de fb ranking.. daarom zie je Posts van zulke mensen wel, als je ‘even snel kijkt’ en van mij minder snel. En dan is dit ook even een reminder. 

Ondertussen kreeg ik wel een fb-bericht van een derde die schreef nav deze twee comments van me ‘Ingeborg je dramt’. 

Ik denk dat ik om duidelijkheid vroeg. Geen drammen. Dat ziet er anders uit. 

Het is namelijk niet altijd wat het lijkt. 

En dan zie je ook hoe makkelijk het is om te oordelen en mij in een hokje te zetten, waar ik niet thuis hoor. 

Een hokje waar je dan maar moeilijk uitkomt... 

Tuirlijk ... ik dram wel eens .. (hoeeel ik dat een negatieve lading vind hebben... mensen erváren het als drammen/claimen... als ik echt dram (zoals anderen het duiden), dan is er ook meer sprake van (oer)paniek. Voel ik me ongehoord... Daar was nu geen sprake van... 

En toch zit ik snel in zo’n hokje.. 

Het emotioneert me, omdat dat ook de thematiek was van fragmenten uit een film die ik vanavond zag. 

Hoe makkelijk mensen oordelen (onbedoeld) en gedrag verkeerd kunnen duiden. 

Vervolgens zou ik weer boos kunnen worden op deze persoon, terwijl ik meer boos ben op wat de persoon bij me oproept: weggezet worden... 

Pffff