Onze dienst in de sauna

Met grote toewijding start onze saunadag. 

Gewapend met tassen vol handdoeken, gaan we naar het Drenthse Wellness center. 

Waaar we richting kerk met liedboek en bijbel zeulen, slepen we hier met handdoeken. 

De openingspsalm is een mini- opgieting. We worden al wat zen. 

Of hebben we ons hart verheven tot de Heer? 

We volgen een dagritme: 

Dat doet me denken aan dit dagritme: 

We nemen onze stiltes in acht. 

We gaan in gebed (of is het slaap?) in en afgezonderde stilte-ruimte. 

Brood en drank brengen ons rond de (middagmaal) tafel. 

Verbonden met elkaar. 

Tegen half 3 is de collecte. De collectemunten die toegang bieden tot de hoogmis (de hoofdopgieting) worden ingezameld. 

Devote muziek en stilte voeren ons in hogere sferen.  

De geuren van wierook en aanbidding trekken omhoog. 

Of was het de combi van opgietingsgeurtjes en onze overgave daaraan? 

En het is nog echt zo: zo’n dag apart gezet voor mijn lichaam én ziel, maakt dat ik zo’n dag ook dicht bij Hem en in contact met Hem doorbreng. 

Aan het eind van het gevolgde dagritme, is er nog ministrygebed. Of was het nu toch een lekkere massage? Waren dát de handen die opgelegd werden? Hoe het ook zij: God kan door elke hand heen werken. Ook door die van een masseuse. 

We krijgen de zegen van de regen (douche), die we aan het eind nemen en onze dienst in de wereld kon weer beginnen.