Gesprekken

Vriend van oudste gaat al jaren met ons mee op vakantie. 

Zijn observatie: ‘jullie gesprekken zijn enkel zakelijk, nooit diepgang’. Goede observatie jongen. 

Het is vaak van ‘doe jij, wil jij, maak jij, wanneer doe, wat gaat’... maak de zinnen maar af... of er wordt vanalles geanalyseerd: mijn gedrag of gesprekken van 24 uur geledem, omdat dat eerst 1000x over de rotonde in mijn hoofd gedraaid heeft en daar later nog analyses en vragen uit voortkomen. ‘Je stelt zoveel vragen over nutteloze dingen’, hoor ik uit de mond van de jongens..., ‘kom je daar ni pas op terug? Dat is een verre terugkoppeling’. 

Maar echt emotie-diepgang... enkel om brandjes te blussen... en dat is vaak veel, waarbij de emoties - in rood - hoog oplopen... maar ook dat is functioneel.... 

Maar diepgang? 

Dan komt mijn niet-van-nature-gesprekken kunnen voeren.... 

Ik ga helemaal uit-analyseren hoe dat dan moet.... waarover je dan moet beginnen om bij een diepere - volgende laag uit te komen... ‘zoiets moet gewoon vanzelf gaan’.... 

Dat vanzelf... dat mis ik.... 

Gisteren hebben we gezwommen bij cemterparcs in Coevorden. Er lag een mat in het water waar je overheen kon lopen. Waar Eddie, Thomas, kleine kinderen en volwassenen die zich klein voelden er van nature opstapte.... ging ik dat analyseren... hoe je moet stappen, naar voren hangen, wanneer de volgende stap. Ondanks alle analyses lag ik na 3 stappen in het water... 

En zo dus ook in gesprekken... ondanks mijn diepe verlangen tot meer diepgang.... (22 jaar huwelijk verandert er niets aan... wat er niet van nature in zit, komt er ook niet uit....). Na 3 stappen lig ik in het water. Blijft het functioneel.... of heel veel dingen oeverloos herhalen (woorden van mijn omgeving).... wat er als een ratel-waterval uitkomt... Maar diepgang?.... Analyseren helpt me niet verder.  Maar het blijft iets waar ik naar verlang.... al mijn leven lang.... bij mijn moeder... in mijn huwelijk... richting Oudste.... ook met hem zijn het vooral functionele gesprekken... 

Het is missen en niet kunnen... 

het is willen en het zoeken (soms claimen) bij mensen waar het even bij lijkt te lukken. 

Oppervlakkigheid heb ik niets mee.... gesprekken gaande houden lukt met moeite of niet. 

Ik licht bij wildvreemden mijn hele doopsel... voel dan niet aan waar de gres ligt of dat een ander niet geïnteresseerd is in een rij feiten op welke data wat gebeurde.... 

Gelukkig heb ik deze blogs.... 

Ik hoef hier geen gesprek te voeren, maar kan toch verder komen dan de koetjes en de kalfjes. 

En dat is niet enkel functioneel...