Het is niet mooi, maar wel een cadeau.



De beperking is de grens.

Dat respecteren dient jezelf en ander mens.

Mooi is het niet.

Het doet zelfs verdriet.

Maar de rust die het geeft, was mijn grootste wens.


Deze jongen heeft geen stem. 

Het spreken kwam toch echt van hem. 

De realisatie van het moeten dealen met 

zijn eigen grens, heeft mij in het licht gezet: 

‘Die grens geldt voor élk mens’, “zei” hij adrem. 





 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Mijn weekend en meer

Als achterom kijken pijn doet en vooruit kijken ook

Mijn vader heeft nog steeds zijn plek