Uitersten

Vandaag weer uitersten. Uiterst groen bezig met mijn verantwoordelijkheid als moeder. Een verdrietige keuze die we moeten maken m.b.t. wonen. 

En... ook knetterrood opgesloten in mijn innerwereld. Geld kwijt aan een inmiddels failliet bedrijf. Geld dat we niet kunnen missen!!! 

Mijn knetterrode gedrag is kinderlijk. Oudste wordt dan mijn vader, want die neemt (ongevraagd!!!) de rol van kalmeren op zich. 

Een verdrietig patroon. 

Maar is mijn EQ dan echt het niveau van een kind? 

Ik kan zo weer switchen naar een meer volwassen EQ. 

Wanneer het bij autisme gaat over een 'spectrumstoornis', dan moet dat spectrum  niet voorgesteld worden als een rechte lijn van 'weinig autistisch' naar 'erg autistisch' waarbij de autistische persoon zich ergens, onveranderlijk op die lijn bevindt.

Het spectrum waarover gesproken wordt is veel dynamischer dan dat! Het gaat over een waaier van functioneringsgebieden. Waarbij de autistische persoon zich voor elk gebied ergens op de lijn bevindt tussen het midden en de buitencirkel. Maar waarbij die plek zeker geen statisch gegeven is!! Die kan per dag varieren en afhankelijk van omstandigheden en gebeurtenissen, ook zelfs door de dag heen veranderen. Zoals vandaag. Ik kan knetterrood zijn en daarbij een kinderlijk EQ. Maar op precies hetzelfde moment zit ik heel volwassen met iemand te chatten. 

Zelfs in die rollen kan ik feilloos multitasken. 

Iemand kan de ene dag goede taalvaardigheden hebben en de volgende heel veel moeite om zich te verwoorden. De gevoeligheid kan de ene dag heel groot zijn, terwijl het de volgende dag veel beter gaat. 

Daarom is het ook onzinnig om te spreken over 'HET functioneringsniveau' van iemand met autisme: dat is namelijk geen vaststaand niveau, maar die kan met de tijd ernstig fluctueren!

Wilde ik even kwijt. 

Omdat ik vaak beoordeeld word door mensen op mijn fuctioneringsnivesu dat ik in rood laat zien. 

‘Nee, ze kan het toch niet begrijpen, dus besluit ik niet met haar erover te praten’ . Zo onterecht en misplaatst... 😥.