Als het leven... Kwetsbaar

Woorden Aandacht In mijn grootste nood Ik had ze eigenlijk niet moeten krijgen Want ik ontving ze niet als een volwassen vrouw - die daardoor stappen kan zetten in volwassen groei, Maar als een sociaal-emotioneel kind. Had die kennis vooraf bestaan, dan was er net gedaan of ze mij niet zagen staan. Ik weet zo goed wat er fout ging…. Maar tegelijkertijd snap ik er geen zak van…. Degenen die wel / nog de aandacht krijgen, komen toch óók in hun nood? Dat is toch waarom je beroep doet op iemand die je zou kunnen helpen? Ik denk dat het verschil zit in het feit dat ik - door mijn sociale-emotionele achterstand - zo moeilijk op eigen benen beslissingen nemen kon. Er is nood. Ik ben rood., Help nú. Neem nú op.  Lees nú mijn app. Want ik heb nood. Dus jij laat alles vallen. Anderen zijn in staat om evenzo hun nood zichtbaar te maken, maar dat niet als een claim bij die ander neer te leggen. Die ander te zien als een maatje om samen verder te gr...

Ja, ik ben autistisch.  Maar dat wil niet zeggen dat ik niet - net als ieder mens - onder invloed van omgevingsfactoren geleefd heb.  Omgevingsfactoren die geleid hebben tot valkuilen.  Valkuilen die qua uitingsvorm soms verdraaid veel lijken op autisme. En andersom. Het is dis niet enkel zwart wit.  Daarom is dit boek een genot voor me.  Een spiegel.  Maar ook... wat hoort bij wat.  Zo schreef ik alweer een half jaar geleden deze blog.  Een blog over verlatingsangst.  Ik scoorde hoog op die valkuil.  Ik leg hier ook uit dat mijn verlatingsangst gebaseerd is op verlies en niet op afhankelijkheid:  https://kwetsbaarheid.blogspot.com/2018/10/bevrijding-en-vrijspraak.html?   Ondertussen heb ik ook het hoofdstuk over afhankelijkheid gelezen.  Want dat mijn verlatingsangst niet gebaseerd is op afhankelijkheid, wil niet zeggen dat die valkuil helemaal niet speelt.  Ik had - na de dood van papa - een zwaar overbezorgde moed...

Als je de wereld niet begrijpt  Niet snapt wat men van je verwacht  En de opdrachten onduidelijk  Maar het niet uiten kunt  Dan ga je smeren met je ontlasting  En in haren hangen van medewerkers.  Dingen die je niet doet als je je veilig voelt.  Thuis  Bij papa en mama  Als jij in haren gaat hangen  Is het een teken van onveiligheid  Groot werd er opgeschaald  De pieper werd gebruikt  Extra mankracht opgetrommeld  En jij?  Jij krimpt ineen  Veel te veel prikkels in een toch al onveilige wereld.  In plaats van te werken aan de basisveiligheid, wordt er onveiligheid toegevoegd.  Dit is een volkomen veilige situatie voor je.  Het plezier - vanuit de basale veiligheid - straalt van je koppie af.  Je leeft in een onbegrepen wereld.  Jij begrijpt de weteld niet  En de wereld jou niet  Hoe kan ik dan rust ervaren, als ik je niet beschermen kan tegen het veel te grote voor jouw ter...

Ik ben een beetje rustig op fb. Bewust.  Ik ben erg moe, waarschijnlijk doordat ik veel in mijn hoofd haal. Ik begrijp veel dingen niet (op sociaal gebied), en dan ga ik het voor mezelf begrijpbaar/kloppend maken. Mijn man zegt dat ik ontbrekende puzzelstukjes aanvul met eigen gecreëerde puzzelstukjes, om de puzzel toch compleet te krijgen.  Dat kan misschien wel kloppen...  Misschien ook niet....  Een voorbeeld van zo’n incomplete puzzel:  Ik zat wat op de laptop te zoeken.  Zocht iets anders, maar kwam door verkeerde (= niet de meest handige) zoekterm in de verkenner hier bij uit.  Man, ik en jongste waren even op het strand van Zandvoort, nadat we oudste naar scoutingkamp hadden gebracht. Het was 29 juni 2013.  Ik stuurde een toenmalige vriend van me twee foto’s. En ik vroeg hoe de bijeenkomst van die vriend was geweest - ik had er voor gebeden namelijk.  Hele normale, spontane conversatie.  Zo op het oog:  Ik: ‘Hoe was het bij d...

Via de Buurtapp zocht een vrouw (uit een verder gelegen stuk van de wijk) contact met me. Ze had gehoord dat ik weleens op honden paste en zocht iemand voor als ze een avondje wegwillen (incidenteel dus).  Maar toen ze contact opnam, waren we allemaal ziek.  Afgelopen dinsdag kwam ze even kennismaken.  Wat een leuke vrouw!  Een paar jaar ouder dan ik ben (ze is van ‘64).  Al snel kwam het gesprek op ons gezin. Over Vincent. Over autisme.  Wat een hart voor autisme zat hier tegenover me.  Zij zet wekelijks de deur open voor een alleenstaande autistische man in haar buurt.  Hij eet dan bij haar.  Er was een klik. Dat voelde ik.  Maar doorpakken durf ik dan nog niet...  Uit angst voor wat er in het verleden ook mis ging bij mensen.  Met de zin dat we beschikbaar zijn voor haar hond en haar uitnodiging om ECHT langs te komen bij haar (écht hè), gingen we uit elkaar.  Dezelfde avond - ik lag al in bed - zagen we dat haar das hi...

INCAPABEL 1) Incompetent 2) Niet bekwaam 3) Niet deskundig 4) Niet in staat tot 5) Onbekwaam 6) Onbevoegd 7) Ongeschikt 8) Onkundig 9) Zonder bekwaamheid  's Avonds aan tafel spiegelt oudste ons/mij veel.  Zo komt ook uitgebreid aan de orde waarin in sociaal incapabel ben.  Gewoon, omdat ik ben wie ik ben.  Een voorbeeld is die radiozender met die poetshulp:   https://kwetsbaarheid.blogspot.com/2018/11/een-tere-blog.html .  Hoe het daar nu mee afgelopen is?  De ene poetshulp hebben we niet meer. Omdat dat gestopt is, nu jongste het huis uit is.  De andere nog wel.  En heb ik het expliciet durven zeggen?  Nee.  Hooguit met wat verborgen boodschappen.  Maar verder?  Het is net of mijn adem stokt in mijn keel.  Om op diezelfde poetshulp terug te komen.  Oudste was gisteren thuis, toen zij er was.  En wat ik nu ga schrijven, geld niet alleen voor haar, maar ook voor de poetshulp die we vóór...

Sinds 3 november 2011 ben ik verbonden geraakt met ‘de polder van genade’.  Eerst via een retraite. Later nog meer retraites en counseling en mensen die ik ken en heb leren kennen en last but not least: B.Loft.  Als ik ‘de polder’ inrijd, voel ik me altijd welkom geheten. Gewoon via een simpel bedrijf langs de snelweg (tekst gaat verder onder het plaatje):  Borg. Het zit in mijn naam. En ik ben er zo blij mee. Het herinnert me aan dat ik veilig bén. Hoe angstig ik ook kan zijn.  Het zegt me ‘het is goed’ als ik naar ‘de polder’ ga.  Het zegt me ‘je bent nog steeds veilig’ als ik er weer wegrijd.  Het is de echo van een stukje uit Psalm 121:  7  De  Here  zal u bewaren voor alle kwaad, Hij zal uw ziel bewaren. 8 De  Here  zal uw uitgang en uw ingang bewaren van nu aan tot in eeuwigheid. (NBG ‘51 vertaling)  In de NBV staat het zo:  En in de Bijbel in Gewone Taal zo:  Waar ik me ook bevind: mijn ziel is ‘een polder...