Doorgaan naar hoofdcontent
Mijn binnenwereld
In een binnenwereld van iemand met autisme kan het er bijzonder aan toe gaan. Zo blijkt ook uit dit citaat uit het boek ‘zondagskind’:
In dit artikel kun je wat meer lezen over die binnenwereld:artikel over binnenwereld
In dit artikel kun je wat meer lezen over die binnenwereld:
Wat ik daarin wel herken is het hebben van zo’n imaginaire vriend. Tot zo’n beetje de periode van 9 tot 29 jaar had ik een ‘fantasiegezin’ met een vader (daar wel), een moeder en ik zelf was één van een 2ling. Twee jongens: Marijn en Martijn. Ik was Marijn. Ik was er vast van overtuigd dat ik mijn kinderen later ook zo zou noemen. Ze (we) maakten van alles mee. En alles was vooral normaal. Niet zo moeilijk, verdrietig en eenzaam als het echte leven. Zat ik ergens mee? Martijn gaf raad. Hij was de stabielste en wijste van ons twee.
Blijkbaar had ik deze wereld nodig.
Wat ik nu kan zeggen over mijn binnenwereld?
Dat er rust is.
Bijna weer dezelfde rust als vanaf het moment dat ik wist dat er een gesprek tussen mij en ‘een vijand’ zou komen.
In mijn binnenwereld had ik hele andere ideeën van het begrip liefde gevormd.
Dat de ‘vijand’ daar niet aan kan/wil voldoen, deed me in eerste instantie heftig reageren.
Maar langzaamaan dringt steeds meer door dat ‘de vijand’ niet kan/wil voldoen aan wat ik verwachtte in mijn binnenwereld, uit LIEFDE. Liefde voor de grens van mijn andere besturingssysteem. En langzaamaan komen buiten- en binnenwereld wat bij elkaar.
Zo dankbaar.
En zo bijzonder.
Een geschenk.
En al moest mijn binnenwereld wennen aan de uitkomst.
Geen moment spijt van het gesprek als dit het resultaat is.
.png)
Gelezen en ik moet er nog even dieper over na denken. Dat ligt eraan dat het nu al laat is en ik niet meer zo helder ven in mijn hoofd.
BeantwoordenVerwijderenNu nog een keer gelezen. Hoe breng je de twee werelden (besturingssystemen) die van zichzelf niet matchen toch bij elkaar ... ja als ik diep nadenk kan dat door niet te reageren. Je krijgt dan geen clash. Maar de twee werelden bestaan naast elkaar en de ene (buiten)wereld kan wat uitleggen aan de andere (binnen)wereld. En omdat er geen clash is geweest, kan er echt begrip ontstaan. Geen clash door de buitenwereld omdat die begrijpt dat dat niet gaat werken, vanuit liefde.
VerwijderenPff. Zoiets.
Wie was die vijand? Waarom was hij/zij een vijand?
BeantwoordenVerwijderenIemand wordt voor mij (in mijn hoofd) een vijand, als iemand me niet begrijpt, of - voor mij soms - onbegrijpelijke grenzen aangeeft. Het gaat er nu niet om, of dit ook werkelijk vijanden zijn. Voor mij voelt het als mensen tegen mij, hoezeer ik hun motieven ook (verstandelijk) begrijp. iemand die me blockt, of irl een vriendschap verbreekt. Of die ervoor kiest me te negeren, of mij vraagt hem of haar te negeren. Vroeger waren het kinderen die me pesten, of groepen waarin ik me nooit thuis voelde. Eén van de 'vijanden', is komen praten. Ik zet het tussen aanhalingstekens, omdat het mijn beleving is.
VerwijderenWat een mooi inzicht, die rust is je zo gegund meis.
BeantwoordenVerwijderen