Als het leven... Kwetsbaar

Afgelopen zaterdag was de Selah Vrouwendag. Het thema was 'woorden van leven'. Er is veel gezegd. Maar mijn samenvatting van de dag beschrijf ik hier. Door wat Marianne allemaal vertelde, gingen mijn gedachten naar alles wat tegen mij gezegd (of gezwegen is) wat niet tot opbouw van mij was, maar tot afbraak. In de middag was dat ook de opdracht. Om al die woorden (of juist geen woorden) op te schrijven en 'om te ruilen' met woorden van leven. Wie mij kent weet dat ik niet ben van het 'tjakka'- evangelie. Doen of er niets aan de hand is. Alleen halleluja en wat pijn doet, diep wegstoppen. Dat wegstoppen heb ik in mijn leven al te veel gedaan. En dat is nog steeds mijn eerste natuurlijke neiging. Maar ergens in je lijf zit dat alles wél opgeslagen. Al die keren dat volwassen of kinderen dingen tegen je zeiden (of juist niet), die mij deden geloven dat ik dat ook écht was. Die druif, die slome, die... Vul maar in. Terwijl mijn gedachten terug gingen ...

Ik heb al vaker blogs geschreven over het in paniek raken als ik bijvoorbeeld iemand niet bereiken kan.  Een beetje dezelfde aniek als bij mijn moeder (zie:  https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=6257583801347415081&pli=1#editor/target=post;postID=5124716533316500259;onPublishedMenu=allposts;onClosedMenu=allposts;postNum=1;src=postname ).  En lees hier hoe die paniek bij mezelf kan werken:  http://kwetsbaarheid.blogspot.com/2017/04/altijd-maar-het-ergste-denken.html  en ook hier:  http://kwetsbaarheid.blogspot.com/2016/02/telefoon-terreur.html?m=1 .  En ik heb er nog een paar blogs over geschreven de afgelopen jaren. Maar voor nu zijn deze even genoeg om mijn punt te maken.  Namelijk dat het dan zo is dat er NU contact moet zijn... zo niet: dan ben ik gierend in paniek en elke seconde later dat het contact nog niet tot stand is gebracht, neemt de paniek toe. Ook als ik mijn man niet (gelijk) te pakken krijg, vind er onmiddellijk telefoonter...

Een tijdje terug zat bij de EVA een bijlage over de Bijvelse vrouwen Eva, Debora, Mirjam, Maria en Ester.  Aan het einde van het boekje zat een test om te kijken op welke van die 5 vrouwen je het meeste lijkt.  Ik houd van zulke testen. Ik ben altijd benieuwd of het resultaat een beetje klopt met hoe ik mezelf ken.  Of het nu over omgaan met stress gaat of over bijbelse vrouwen, dat maakt me niet uit.  Ik begin aan zo’n test en laat me verrassen.  En als ik zo deze uitslag lees, zeg ik: ja het klopt!!  Eerst dacht ik Maria... Ben ik dat? Maria staat voor mij voor eenvoudige overgave aan Gods grotere plan. En als ik iets lastig vind, is het overgave...  Maar met deze beschrijving kan ik wel wat.  Ik houd er inderdaad van nature van om dingen simpel en eenvoudig te houden. Die eigenschap deel ik met mijn man. Grote auto’s en keurig bijgewerkte gazonnetjes is aan ons niet besteed. Als het maar functioneel is, is altijd ons motto. Daar waar ik het ee...

Deze blog gaat eigenlijk over twee onderwerpen.  Ten eerste over het woord jammer.  Ik word altijd onrustig als mensen het woord jammer gebruiken.  Meestal is het een constatering. Jammer dat dit of dat zo is. Maar op de één of andere manier klinkt jamme voor mij als een oordeel. Jammer dat je dit NIET meer/ nog NIET kunt/doet.  Dat hoor ik er dan in. Ik voel mezelf falen. Heb het gevoel dat de ander wil dat ik of het veranderd.  Terwijl een ander het meestal zonder oordeel en neutraal bedoeld, komt denk ik omdat mijn hoofd razendsnelle denksprongen maakt en ik gelijk 20 stappen verder ben. In mijn beleving heeft de ander na het uitspreken van het woord jammer bovenstaande zinnen al uitgesproken. Dus na het woord jammer voel ik me onmiddellijk tekortschieten en schiet ik in de afweerstand. Terwijl een ander misschien oprecht wilde zeggen dat die iets jammer vind, ZONDER oordeel...  Ik wou dat ik het zó kon horen... Nu heb ik enkel een natuurlijke allergie ...

Gisteren na de pinksterdienst was er koffie drinken en een gezamenlijk korte viering op het kerkplein, samen met andere kerken uit Oss.    Ik zat wat te praten met een oudere man van onze kerk. Hij vroeg bezorgd of Jongste nog thuis woonde. Dat bevestigend beantwoord. Ik had het er over dat de aanwezigheid van jongste invloed heeft op alle gezinsleden. Dat het mij als moeder ook pijn doet dat oudste een andere jeugd heeft gehad dan je normaal je kind gunt. Nou heeft elk huis wel een kruis, maar dit is wel een heel groot kruis. Het heeft hem beperkt in het meenemen van vrienden (niet alleen door schaamte voor  jongste, maar ook door schaamte voor mij(n autischtische gedrag). Het heeft hem beperkt in het vieren van zijn verjaardagen. Het heeft gemaakt dat zijn jeugd anders gelopen is dan het onder normale omstandigheden gegaan zou zijn...  Of we hadden er voor moeten kiezen om jongste al in zijn vroege jeugd het huis uit te doen. Maar zelfs dat zou zijn jeugd gekleurd ...

Credits foto  Hans van Vuuren - Groot Nieuws Radio . Ik luister vol genoegen naar de Opwekkings top-100 op dit moment op Groot Nieuws Radio. En ik zing en galm heerlijk mee... Met mijn eigen unieke, verre van zuivere stem en lichaam, zing en aanbid ik. Ik hoorde een keer de uitspraak 'beter vals zingen en met passie dan niet zingen'. Nou, dat is op mij wel van toepassing. De passie is er zeker!!! Ik geniet en zit in herinnering weer op mijn slaapkamer uit mijn jeugd. Ik deelde ooit deze blog (in 2013) over in mijn eentje (soms met mijn moeder) hossen met carnaval (om de kist heen, die als salontafeltje in mijn slaapkamer stond): Zie deze blog erover.  http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2013/04/vier-je-feest-met-mij.html Het gedicht hierin heb ik ook opgenomen in mijn uitgegeven gedichtenbundel:  De scherven die woorden werden . Maar met de opwekkings top 100, heb ik een soortgelijke herinnering. Ik ben denk ik van mijn 14e tot 21e niet of nauwelijks naar de ...

Soms vragen mensen wat ik allemaal leuk vind om te doen? Ik vind dat altijd een lastige vraag om te beantwoorden. Denk in mijn hoofd dat het niet zoveel is - of voor anderen niet interessant genoeg is. Totdat ik het eens op een rijtje ben gaan zetten: lezen (bijbel en boeken en tijdschriften en krant)  kleuren wandelen (wat tevens bidden is) fietsen schrijven bakken naar het klooster gaan  computeren (programmeren) - mits de techniek meewerkt... anders is het roodmakend...  mooie steden bezoeken (mag best in Nederland zijn)  autorijden trein-reizen  zwemmen (hoewel het aan- en uitkleden me tegenstaat en ik van de herrie in een zwembad best wel overprikkeld raak... dus ik doe het niet meer zo veel als vroeger ... nu met name een vakantie-activiteit). uit eten biertje drinken en gezellig kletsen met mensen bij wie ik me veilig voel (bijvoorbeeld in het klooster... ik ervaar dan verbinding met de groep... en voel me veilig genoeg om sociaal mee...