Als het leven... Kwetsbaar

Als je blogt - net als ik - dan kom je tijd te kort... als je je eigen grenzen niet bewaakt. Op de site van Christelijk webloggers  kun je mee doen aan een blog-hop (twee-maandelijks) en als je dan wint, kun je het stokje doorgeven en mag jij die maand een winnaar bepalen. Of je blog in het zonnetje. Dan mogen mensen je blog beoordelen en feedback geven. Aan beiden heb ik al geruime tijd niet meer mee gedaan. Ik heb hels werk om al een beetje een groen leven te leiden. En als ik daar teveel aan toe  ga voegen, wordt het gauw erg druk in mijn hoofd (hoe leuk ook) en wordt ik snel oranje of erger rood. Nu werd ik getagd in een blog van Margé :  https://maahtje.wordpress.com/2017/05/29/tag-zing-vecht-huil-bid-lach-en-bewonder/ . Doordat ik minder volg, mis ook meer. Dus ik had deze 'hype' nog niet gezien. Ik moest dus even nadenken of ik hierop zou ingaan. Maar na het lezen van Margé's blog, werd ik zelf ook wel enthousiast. Ik ga graag de uitdaging aan om een aan...

Onlangs schreef ik deze blog over Piet ( http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2017/02/lieve-piet.html ). Piet is zó blij met contact met anderen.  Maar tegelijkertijd slaapt hij al 2 nachten tevoren slecht.  Piet is bang dat hij te stil zal zijn en vertoefd graag in zijn eigen wereld.  'Maar', zegt hij 'het wordt toch van je verwacht dat je in een gesprek praat?'.  Hij is alleen bezig met wat er verwacht wordt. Is immens onzeker daardoor uit angst om te falen...  en kan op die manier niet zichzelf zijn.  Aanpassingsgedrag ten top.  Het liefste is hij stilzwijgend aanwezig bij de ander. Dán is Piet volledig Piet.  Hij overschreeuwt zijn eigen onzekerheid uit angst niet genoeg te praten en ratelt aan één stuk door.  Piet. Van mij mag je Piet zijn. Ongefilterd.  Want ik herken zijn strijd. Tussen constant willen doen wat hoort en al je maskers laten vallen.  Piet. Ongefilterd op zijn mooist.  Ik kijk in mijn ...

Al járen kwam ik zulke objecten tegen net buiten en binnen Oss (in een straat waar nog wat oude boerderijen staan; Ussenstraat):    Het haakt al jaren in mijn hoofd. En toen ik er vanmiddag tijdens een ontspannen fietstochtje weer langskwam, was ik het beu. Nú wil ik het weten. Ik pleur mijn vraag op FB. Ik ben kennelijk niet de enige die het niet weet. Er kwamen suggesties als een markering voor een gasleiding of waar ooit een kruisbeeld/kapelletje stond. Ik voelde op mijn klompen dat dat niet kon kloppen, omdat ze veelal langs weilanden te vinden zijn en deze aan de Ussenstraat is in een gebied waar in oude tijden ook boerderijen vee hielden. Sommige oude boerderijen (alleen de woningen ervan) staan nog in deze straat.  De vraag ook al heel vaak aan google gesteld. Ik typte dan in: 'vierkante box in weiland', waarna ik allerlei babyboxen te zien kreeg.  Dat schoot niet op. En het bleef maar haken en bleef maar haken. Dat voelt letterlijk als druk op d...

Al járen kwam ik zulke objecten tegen net buiten en binnen Oss (in een straat waar nog wat oude boerderijen staan; Ussenstraat):    Het haakt al jaren in mijn hoofd. En toen ik er vanmiddag tijdens een ontspannen fietstochtje weer langskwam, was ik het beu. Nú wil ik het weten. Ik pleur mijn vraag op FB. Ik ben kennelijk niet de enige die het niet weet. Er kwamen suggesties als een markering voor een gasleiding of waar ooit een kruisbeeld/kapelletje stond. Ik voelde op mijn klompen dat dat niet kon kloppen, omdat ze veelal langs weilanden te vinden zijn en deze aan de Ussenstraat is in een gebied waar in oude tijden ook boerderijen vee hielden. Sommige oude boerderijen (alleen de woningen ervan) staan nog in deze straat.  De vraag ook al heel vaak aan google gesteld. Ik typte dan in: 'vierkante box in weiland', waarna ik allerlei babyboxen te zien kreeg.  Dat schoot niet op. En het bleef maar haken en bleef maar haken. Dat voelt letterlijk als druk op de borst - zo'n...

Citaat: 'Een onbereikbaar persoon is niet imand met wie je graag wilt omgaan'.  De meeste mensen denken dan 'ja doei!, jij wilt geen relatie, dan ben ik ook weg'. En wat doe ik met mijn autisme?    Ik blijf met bosjes tulpen aan deuren verschijnen, om tóch relatie te krijgen. Die onbereikbaarheid kan toch niet waar zijn? Hoe onbereikbaarder iemand (misschien wel juist hierdoor) probeert te zijn, hoe ondergeschikter ik me voel, hoe meer ik denk 'dit kán niet waar zijn', hoe meer ik toch weer met bosjes tulpen aan de deur kom (omdat ik er voetstoots vanuit ga dat het niet waar IS dat er onbereikbaarheid is). Nog lastiger is het als die onbereikbaarheid er eerst niet was, maar gaandeweg gegroeid is. Dan kun je helemaal niet geloven (met je ziel) dat het waar is.  Dat is ook de betekenis van de tulpen op de cover van mijn gedichtenbundel.    Tulpen in de kleuren oranje/rood, omdat het niet fijn is natuurlijk. Permanent verlangend naar relaties, waar anderen hun...

Iedereen heeft het wel eens meegemaakt. Je hebt prachtige schoenen gekocht, maar eenmaal in huis draag je ze nauwelijks. Net niet de goede maat. Hij knelt. En hoe langer je er mee rondloopt, hoe meer last je er van hebt. Terwijl het een prachtige schoen is en blijft. Gisteren was het Moederdag. Vincent was nog tot 17.00u bij de opvang. Dus 's middags met oudste een appelflap gegeten. Vlak daarvoor bedacht hij dat hij niets had, dus toog hij naar het kruidvat (ook op zondag open tegenwoordig) om een ketting en chocola te kopen. Bij het avondeten gaf jongste onder begeleiding van mijn man zijn 'cadeautje'. Van mijn man had ik de dag ervoor tuinplantjes gehad. Ik heb bewust niets gedeeld over Moederdag op fb. Ik las bij veel mensen pijn bij deze dag en ik voelde me bezwaard. Pronken met je geluk. Ik vond het niet passend. Deze mensen verbieden mij niet iets te delen. Het was vrije keus om hen geen confrontatie te geven. Ik vind het ook wel een wat kunstmatige dag. Je moe...